Sądy cywilne nie mają obowiązku uzasadniania postanowień dotyczących skarg na czynności komornika. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do ministra sprawiedliwości o zajęcie stanowiska w sprawie skarg na czynności komornika. We wnioskach do RPO strony postępowania skarżą się, że sąd nie uzasadnia swojego rozstrzygnięcia. W związku z tym motywy, jakimi kierował się sąd, pozostają stronom nieznane.

Nieuzasadnianie postanowień dotyczących skarg na czynności komornicze wynika z przepisów procedury cywilnej i orzecznictwa. W jednej z uchwał Sąd Najwyższy uznał, że sąd rejonowy uzasadnia postanowienie rozpoznające skargę na czynność komornika tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu. Przemawia za tym zwłaszcza ekonomika procesowa.

Sąd Najwyższy powołuje się na zasadniczy cel egzekucji, jakim jest skuteczność. Brak obowiązku uzasadniania postanowień zdaniem SN pozwala uniknąć tych czynności sądu, które nie są konieczne i dezorganizują egzekucję. Sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, na które nie przysługuje zażalenie, przedłuża postępowanie.

Jednak rzecznik zwraca uwagę, że sprawy egzekucyjne mają zwykle ogromne znaczenie majątkowe dla stron postępowania. Spory wiążą się najczęściej z prowadzeniem przez komornika skomplikowanych obliczeń rachunkowych. W ocenie RPO strona, która otrzyma pełne uzasadnienie, zostanie łatwiej przekonana o rzetelności zbadania sprawy przez sąd. Ponadto uzasadnienie może mieć istotne znaczenie w postępowaniu o odszkodowanie za bezprawne działania komornika.

W piśmie podkreślono też, że niektóre sądy pomimo braku obowiązku uzasadniają swoje postanowienia dotyczące skarg na czynności komornicze. Uzasadnienie wymusza samokontrolę sądu. Zdniem Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnienie umacnia poczucie zaufania społecznego i kontroli nad wymiarem sprawiedliwości.