statystyki

Procedura z ustawy o leczeniu niepłodności w urzędzie stanu cywilnego

autor: Anita Zych17.01.2020, 19:00
Przyjęta przez ustawodawcę w art. 751 k.r.o. konstrukcja prawna jest o tyle ciekawa, że w dużej mierze odchodzi od tradycyjnego modelu uznania ojcostwa.

Przyjęta przez ustawodawcę w art. 751 k.r.o. konstrukcja prawna jest o tyle ciekawa, że w dużej mierze odchodzi od tradycyjnego modelu uznania ojcostwa.źródło: DGP

Przyjęta przez ustawodawcę w art. 751 k.r.o. konstrukcja prawna jest o tyle ciekawa, że w dużej mierze odchodzi od tradycyjnego modelu uznania ojcostwa.

S zeroko pojęte leczenie niepłodności, w tym stosowanie procedur medycznie wspomaganej prokreacji, doczekało się w ostatnich latach regulacji prawnej. Kwestia ta została uregulowana ustawą z 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 865 ze zm., dalej u.l.n.). Przyczynkiem do podjęcia prac legislacyjnych nad tą tematyką i w konsekwencji uchwalenia u.l.n. była w dużej mierze konieczność implementacji przez Polskę dyrektywy nr 2004/23/WE w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich wraz z dyrektywami wykonawczymi, które – co ważne – swoim zakresem objęły nie tylko komórki rozrodcze, lecz także embriony. I chociaż nie brakuje głosów krytycznych pod jej adresem (m.in. pojawiają się zastrzeżenia co do jej zgodności z konstytucją), to trzeba zaznaczyć, iż jest to pierwszy akt prawny, który tę tematykę w miarę kompleksowo reguluje.

Ośrodki leczenia niepłodności, w których wprowadzane były techniki wspomaganej prokreacji i transfer zarodków, zaczęły funkcjonować w Polsce znacznie wcześniej, bo mniej więcej od początku lat 90. XX w., dlatego prawne zdefiniowanie wielu kwestii było nad wyraz pożądane. Przed uchwaleniem u.l.n. najczęściej odwoływano się do innych aktów prawnych, które jednakże stosunkowo pobieżnie lub wybiórczo regulowały poszczególne zagadnienia. Co niezwykle istotne, stosowanie medycznie wspomaganej prokreacji, która została zakwalifikowana do metod leczenia niepłodności pod warunkiem, że istnieją odpowiednie wskazania medyczne do jej zastosowania, każdorazowo powinna być prowadzona z poszanowaniem godności człowieka, prawa do życia prywatnego i rodzinnego, ze szczególnym uwzględnieniem prawnej ochrony życia, zdrowia, dobra i praw dziecka.


Pozostało jeszcze 83% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane