NSA o związkach jednopłciowych: O więzi z Polską decyduje nie tylko małżeństwo

autor: Zuzanna Rudzińska-Bluszcz28.12.2016, 07:56; Aktualizacja: 28.12.2016, 08:00
obrączki,ślub, małżeństwo

W świetle obowiązującego prawa nie ulega wątpliwości, iż małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny ma szczególną wagę i znajduje się pod ochroną państwa.źródło: ShutterStock

Kolejny przełomowy wyrok w sprawie uprawnień związków jednopłciowych. Po uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z lutego 2016 r., uznającej partnera lub partnerkę tej samej płci za osobę najbliższą w rozumieniu prawa karnego, przyszła kolej na ustalenie, czy wieloletni związek osób tej samej płci może świadczyć o związkach z Polską. W wyroku NSA orzekł, że jak najbardziej (sygn. akt II OSK 2982/14).

Sprawa, na kanwie której wydany został wyrok NSA, dotyczyła odmowy wydania zezwolenia na nabycie udziału w lokalu mieszkalnym przez obywatela Chile. Zgodnie z ustawą z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 2014 r. poz. 1380 ze zm.), nabycie nieruchomości w Polsce przez cudzoziemca wymaga zezwolenia. Jest ono wydawane w drodze decyzji administracyjnej przez ministra spraw wewnętrznych i administracji (art. 1 ust. 1 ustawy). Warunkiem otrzymania zezwolenia jest złożenie wniosku, w którym cudzoziemiec wykaże, że zachodzą okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzecząpospolitą Polską, zaś samo nabycie nieruchomości nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a  także nie sprzeciwiają się temu względy polityki społecznej i zdrowia społeczeństwa (art. 1a ust. 1 ustawy). Okoliczności, które mogą świadczyć o więzi cudzoziemca z Polską, zostały przykładowo wymienione w art. 1a ust. 2 ustawy – np. małżeństwo z Polakiem, posiadanie polskiego pochodzenia, prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Polski. Co do zasady spod obowiązku uzyskania zezwolenia wyłączone jest nabycie przez cudzoziemca lokalu mieszkalnego (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy), chyba że mieszkanie położone jest w strefie nadgranicznej. Oznacza to, że cudzoziemiec, który zamierza kupić mieszkanie np. w Jeleniej Górze, Zakopanem, Gdańsku czy Sopocie, musi zwrócić się do ministra spraw wewnętrznych i administracji z wnioskiem o  wydanie zezwolenia (wykaz gmin położonych w strefie nadgranicznej określony został w rozporządzeniu ministra spraw wewnętrznych i administracji z 29 sierpnia 2005 r.). Minister może odmówić, np. jeśli uzna, że więź cudzoziemca z Polską nie istnieje. Tak było w odniesieniu do obywatela Chile w niniejszej sprawie.

Fernando G. wskazał, że pięć lat temu zawarł w Wielkiej Brytanii związek partnerski z Polakiem. Aczkolwiek w  chwili składania wniosku mieszkał z partnerem w Wielkiej Brytanii, w przyszłości zamierzali przenieść się do Gdańska, stąd plany kupna mieszkania. Minister odmówił jednak wydania zezwolenia, wskazując, że zawarcie związku partnerskiego z Polakiem pod prawem brytyjskim nie może być równoznaczne z zawarciem małżeństwa. Aczkolwiek organ wskazał, że katalog okoliczności świadczących o więzi z Polską, wymieniony w art. 1a ust. 2 ustawy, ma charakter przykładowy, na co wskazują słowa „w szczególności”, przesłanki te mają „określony ciężar gatunkowy”. Związek małżeński – jak należy się domyślać, w  przeciwieństwie do związku partnerskiego – świadczy o poważnych, trwałych i realnych związkach z Polską. Minister stwierdził, że po stronie cudzoziemca istnieje więź o charakterze subiektywnym z obywatelem Polski, nie zaś więź z krajem.

Powyższa ocena została podzielona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. WSA zaskakująco dużo miejsca w uzasadnieniu poświęcił statusowi związków partnerskich i swobodzie państw członkowskich UE w  regulowaniu tej kwestii, odnosząc się w mniejszym stopniu do meritum sprawy. Fakt pozostawania we wspólnym pożyciu zdaniem WSA nie posiada szczególnej doniosłości i ciężaru gatunkowego – „formą wspólnego pożycia na tyle istotną, aby uzasadniała powstanie więzi wnioskującego z RP jest wyłącznie związek małżeński”. Z tych względów WSA nie zbadał okoliczności faktycznych odnoszących się do ewentualnej więzi wnioskodawcy z Polską, lecz z góry przesądził, że więź taka nie istnieje. Z wyroku WSA wynika, że analogiczne rozstrzygnięcie wydane byłoby w kontekście pary heteroseksualnej, np. związku obcokrajowca z obywatelką polską, którzy żyliby w  konkubinacie.


Pozostało 49% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Komentarze (1)

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane