Agata Okorowska, radca prawny z Kancelarii Prawnej Law-Taxes.pl we Wrocławiu

Emisja zamknięta jest najprostszą formą emisji obligacji. Jednak przepisy ustawy o obligacjach nakładają na emitentów, w tym m.in. na przedsiębiorstwa, wiele obowiązków związanych z tą formą emisji.

Artykuł 10 ust. 1 ustawy określa minimalne dane, jakie powinna zawierać propozycja nabycia obligacji. Informacje te mają zapewnić ochronę interesów nabywców obligacji oraz pozwolić na ocenę sytuacji finansowej emitenta, zapoznanie się z zasadami emisji i ostatecznie na podjęcie decyzji o nabyciu obligacji.

Propozycja nabycia obligacji powinna określać w szczególności: cele emisji (jeżeli są określone), jej wielkość, wartość nominalną i cenę emisyjną obligacji lub sposób jej ustalenia, warunki wykupu obligacji, warunki wypłaty oprocentowania, wysokość i formy ewentualnego zabezpieczenia i oznaczenie podmiotu udzielającego zabezpieczenia.

Ponadto propozycja nabycia musi zawierać informacje o wartości zaciągniętych zobowiązań przez emitenta na ostatni dzień kwartału poprzedzającego udostępnienie propozycji nabycia. Należy też przedstawić perspektywy kształtowania zobowiązań emitenta do czasu całkowitego wykupu proponowanych obligacji.

Jeśli przedsięwzięcie finansowane z obligacji jest określone, emitent powinien przedstawić dane umożliwiające potencjalnym nabywcom obligacji orientację w efektach tego przedsięwzięcia i zdolności emitenta do wywiązania się z zobowiązań wynikających z obligacji.

W przypadku emisji obligacji dotyczących świadczeń niepieniężnych należy podać zasady przeliczania wartości tych świadczeń na świadczenie pieniężne. Emitent może rozszerzyć zakres udostępnianych informacji, istotnych z jego punktu widzenia, uwzględniając zasady ochrony interesów obligatariuszy. Emitent musi również wypełniać obowiązki związane z udostępnianiem sprawozdań finansowych.