Na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej inspektorzy prowadzący kontrolę mogą korzystać z różnych instrumentów pozwalających na zbadanie bezpieczeństwa produktów. Inspektorzy są m.in. uprawnieni do pobierania próbek produktów do badań, zabezpieczania dowodów, produktów, pomieszczeń i środków przewozowych, badania akt, dokumentów i ewidencji w zakresie objętym kontrolą, a także zasięgania opinii biegłych i żądania od kontrolowanego stosownych wyjaśnień.

Jeżeli w toku kontroli inspektor poweźmie uzasadnione podejrzenie, że jakość produktu nie odpowiada wymaganiom określonym przez właściwe przepisy lub dokumenty normalizacyjne, albo nie odpowiada jakości deklarowanej przez producenta lub jest nieprawidłowo oznaczony, może zabezpieczyć produkt w celu ustalenia jego rzeczywistej jakości. Zabezpieczenie w istocie stanowić będzie zatrzymanie towaru i jego opatrzenie plombami, pieczęciami lub innymi znakami urzędowymi. Tak zabezpieczony towar zostanie oddany na przechowanie kontrolowanemu, częstokroć w specjalnie zabezpieczonym pomieszczeniu.

Zabezpieczenie faktycznie uniemożliwi przedsiębiorcy obrót towarem przez czas jego trwania. Czas trwania zabezpieczenia będzie z kolei zależny od czasu potrzebnego do weryfikacji rzeczywistej jakości produktu. Wszelka dodatkowa dokumentacja, jaką będzie mógł przedłożyć kontrolowany, np. deklaracje zgodności wydane przez producenta, dowody certyfikacji produktu lub jego testowania w laboratoriach co do zgodności z określonymi normami, będą pomocne dla rozstrzygnięcia o jakości i bezpieczeństwie produktu. W interesie przedsiębiorcy będzie zatem jak najściślejsza współpraca z inspektoratem.

Jeżeli jakość produktu okaże się niedostateczna, inspektor uchyli zabezpieczenie i wyda inne stosowne decyzje potrzebne dla usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, lub zakaże wprowadzania produktu do obrotu.