Co do zasady, aby wspólnik spółki z o.o. mógł otrzymać dywidendę w jakiejkolwiek formie – pieniężnej lub niepieniężnej – spółka powinna osiągnąć w danym roku obrotowym zysk netto, wykazany w sprawozdaniu finansowym. Nie później niż w terminie sześciu miesięcy po upływie roku obrotowego zwoływane jest zgromadzenie wspólników, które zatwierdza sprawozdanie finansowe i podejmuje uchwalę o podziale zysku (art. 230 k.s.h). W praktyce przyjmuje się, że na wypłatę dywidendy w innej formie niż pieniężna powinni wyrazić zgodę w formie uchwały wszyscy wspólnicy spółki.

Jeśli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów (art. 191 par. 3 k.s.h.), z uwzględnieniem zasady, że dywidenda uprzywilejowana nie może przewyższać więcej niż o połowę wartości dywidendy przysługującej udziałom nieuprzywilejowanym, art. 196 k.s.h.).

Uchwała wspólników szczegółowo powinna określać dane wspólnika, liczbę udziałów, które posiada, wysokość dywidendy pieniężnej przysługującej za dany rok obrotowy oraz określać przedmiot rzeczowy, który będzie surogatem dywidendy pieniężnej.

Wymaga podkreślenia, że wartość przedmiotu powinna być równa wysokości przysługującej wspólnikowi dywidendy. Gdy jest wyższa, wspólnik powinien zobowiązać się do wniesienia różnicy na rzecz spółki. Nie jest konieczne, aby wartość przedmiotu wyceniał rzeczoznawca. Należy też pamiętać, że spółka jest płatnikiem podatku zryczałtowanego od dochodów w zyskach osób prawnych (dywidend), w związku z tym jest obowiązana do poboru podatku od dywidendy wypłaconej na rzecz wspólnika. W przypadku gdy dywidenda jest w formie rzeczowej, wówczas spółka powinna potrącić zaliczkę przed zaliczeniem kwoty albo zobowiązać wspólnika do wpłaty kwoty podatku na rachunek spółki przed przeniesieniem własności.