Prawniczka A.S. złożyła wniosek o wpis na listę adwokatów, wskazując w nim, że ma do tego prawo na mocy art. 66 ust. 5 Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188 z późn. zm.). Zgodnie z nim wymogu odbycia aplikacji adwokackiej i złożenia egzaminu adwokackiego nie stosuje się do osób, które posiadają stopień naukowy doktora nauk prawnych oraz w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku, łącznie przez okres co najmniej 3 lat, wykonywały czynności wymagające wiedzy prawniczej i bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego. Chodzić ma przy tym o zatrudnienie na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej m.in. w kancelarii adwokackiej czy zespole adwokackim.

W związku z tym, że wnioskodawczyni pracowała w organie administracji rządowej, gdzie świadczyła pomoc prawną, Okręgowa Rada Adwokacka w K., a następnie prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej oraz minister sprawiedliwości odmówiły dokonania wpisu. Wskazały, że ustawa określa katalog podmiotów, w których staż umożliwia ubieganie się o wpis na listę. A praca w urzędzie nie została w nim uwzględniona.

Z tą argumentacją A.S. się nie zgodziła i złożyła skargę na decyzję MS do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ten na rozprawie, której przewodniczył sędzia Zdzisław Romanowski, podzielił stanowisko ministerialne oraz przedstawicieli adwokatury. WSA wskazał, iż przepis przewiduje jasno, że chodzi o pracę w instytucjach mogących bezpośrednio świadczyć pomoc prawną i które zostały wymienione w dyspozycji przepisu wprost.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2031/11