Traktowanie rodzinnych ogrodów działkowych jako urządzeń użyteczności publicznej służących zaspokajaniu potrzeb wypoczynkowych i rekreacyjnych oraz jako terenów zielonych nie sprawia, że są to tereny szczególnie chronione. Nie ma więc przeszkód, aby budować na nich gazociągi – orzekł 24 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

Zakład gazowniczy wystąpił do prezydenta miasta o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla budowy gazociągu średniego ciśnienia na terenie należącym do ogródków działkowych. Organ przychylił się do wniosku uznając, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z funkcją i zagospodarowaniem terenu. Decyzja została jednak zaskarżona przez działkowców. Podnieśli oni m.in., że będąca w ich użytkowaniu wieczystym działka zajęta jest pod rodzinne ogródki działkowe stanowiące teren użyteczności publicznej. Lokalizacja nitki gazociągu na terenie ogródka działkowego pozbawi z kolei użytkowników możliwości użytkowania pasa strefy kontrolowanej gazociągu o szerokości 2 metrów, na którym istnieje zakaz sadzenia drzew i budowania altanek.

Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało decyzję z mocy. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniło przesłanki wydawania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz zasady kwalifikowania przedsięwzięć do inwestycji celu publicznego. Następnie stwierdziło, że przepisy ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, na które wskazuje odwołujący się podmiot, nie zabraniają lokalizowania inwestycji celu publicznego na terenie rodzinnych ogrodów działkowych. Działkowcy zaskarżyli decyzję do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał rację SKO. Sporny gazociąg średniego ciśnienia jest inwestycją celu publicznego, co pozwoliło wdrożyć procedurę wydania decyzji lokalizacyjnej. Podkreślił jednocześnie, że art. 5 ustawy z 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych przewiduje, że rodzinne ogrody działkowe jako tereny zielone podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie gruntów rolnych i leśnych, a także w przepisach dotyczących ochrony przyrody i ochrony środowiska. Sporna inwestycja powinna więc pozostawać w zgodności z wymienionymi ustawami. Brakowało podstawy do odmowy wydania decyzji lokalizacyjnej.

SYGN. AKT II SA/Bk 46/11