Tak uznał Sąd Apelacyjny w Gdańsku, który rozpoznał sprawę mężczyzny niesłusznie aresztowanego i osadzonego w areszcie na okres 2 lat. Mężczyzna został aresztowany i umieszczony w areszcie śledczym. Następnie wyrokiem sądu rejonowego skazano go na karę ponad trzech lat pozbawienia wolności. Ponadto wobec mężczyzny zastosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Kara została utrzymana również przez sąd okręgowy. Następnie na skutek wniesienia kasacji Sąd Najwyższy orzekł o wstrzymaniu wykonania wyroku oraz o zwolnieniu mężczyzny z aresztu.

W ponownym rozpoznaniu sprawy mężczyzna żądał odszkodowania od Skarbu Państwa (sądu okręgowego, który utrzymał orzeczenie o tymczasowym aresztowaniu) za utracone dochody. Mężczyzna twierdził, że z powodu wydania bezprawnego wyroku i zatrzymania poniósł szkodę w postaci utraty dochodów z tytuły wykonywania pracy. Sąd okręgowy uznał, że odpowiedzialność Skarbu Państwa – sądu okręgowego opiera się na podstawie przepisu, który mówi o odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie organu władzy państwowej. Odpowiedzialność Skarbu Państwa uzależniona jest w tym przypadku od wystąpienia łącznie szkody oraz niezgodnego z prawem działania organów władzy państwowej, co zdaniem sędziów nie miało miejsca w tej sprawie.

Sprawa na skutek apelacji została rozpoznana przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku. Sędziowie stwierdzili, że sąd okręgowy rozpoznał sprawę mężczyzny na skutek niewłaściwych przepisów. Skutkowało to również niewłaściwym trybem postępowania. Odszkodowanie i zadośćuczynienie przysługuje również w przypadku tymczasowego aresztowania lub zatrzymania. Kwota odszkodowania powinna obejmować zarówno szkodę rzeczywistą, a ponadto także utracone korzyści w postaci np. dochodów. Roszczenia odszkodowawcze związane z niewątpliwie niesłusznym aresztowaniem powinny zostać rozpoznane z szczególnym trybie, który charakteryzuje się inną podstawą prawną dochodzenia roszczenia. Ponadto sędziowie zwrócili uwagę, że jeśli sprawa zostanie rozpoznana w niewłaściwym trybie, to zawsze ustawodawca traktuje je jako poważne uchybienie procesowe.

SYGN. AKT I ACa 1227/09