STAN FAKTYCZNY

Decyzją wójt gminy ustalił na rzecz gminy działającej przez pełnomocnika warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie budynku obiektu po byłej stołówce na mieszkania socjalne. Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący, zarzucając jej m.in. brak określenia niektórych wymagań w zakresie parametrów charakteryzujących planowaną zabudowę oraz parametrów technicznych, o których mowa w art. 61 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy, organ odwoławczy uznał, że w sprawie brak było podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. W odpowiedzi na skargę samorządowe kolegium odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Z UZASADNIENIA

W ocenie wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z art.1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji postanowień sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego podlegał będzie taki akt wydany przez organ administracji publicznej, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności. Zdaniem sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wójt gminy na podstawie art. 24 par. 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2002 nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) podlega wyłączeniu z rozpatrywanej sprawy, której wnioskodawcą w sprawie wymagającej władczego rozstrzygnięcia w formie aktu administracyjnego jest ta gmina. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale z 19 maja 2003 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt OPS 1/03. Wynika z niej, że w sprawie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, która jest własnością miasta na prawach powiatu, prezydent tego miasta, jako organ wykonawczy i reprezentujący je na zewnątrz oraz także jako pracownik urzędu miasta, a jednocześnie sprawujący funkcję starosty, podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 par. 1 pkt 1 i 4 k.p.a. W konsekwencji wyłącza to możliwość upoważnienia przez niego do załatwienia tej sprawy jego zastępców i pozostałych pracowników urzędu miasta. Zdaniem WSA stanowisko to ma szerszy zakres przedmiotowy i ukształtowało orzecznictwo sądowoadministracyjne w zakresie rozstrzygnięcia spraw administracyjnych, w których jednostka samorządu terytorialnego jest stroną postępowania administracyjnego, zaś organ tej jednostki, jako organ administracji publicznej, wydaje rozstrzygnięcie.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 9 czerwca 2010 r., sygn.akt II SA/Sz 302/10