statystyki

Gminy chcą opłaty za uzyskanie skomplikowanej informacji, a jej egzekucja jest prawie niemożliwa

autor: Leszek Jaworski17.08.2016, 08:54; Aktualizacja: 17.08.2016, 09:37
urzędnik

Urząd może, ale nie musi, naliczyć opłaty.źródło: ShutterStock

Przetworzenie danych żądanych przez wnioskodawcę nie zawsze jest bezkosztowe. Urząd może wyliczyć, ile trzeba zapłacić. Ale trudno te pieniądze skutecznie ściągnąć od osoby zobowiązanej.

Reklama


Reklama


Co do zasady przekazanie danych będących w posiadaniu urzędu jest bezpłatne. Ale ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm., dalej: u.d.i.p.) w art. 15 przewiduje wyjątek. Urząd może zażądać od wnioskodawcy uiszczenia opłaty pokrywającej poniesione przez niego koszty dodatkowe. Regulacje art. 15 u.d.i.p. są w tym zakresie jednak bardzo lakoniczne. Nie mówią na przykład, jak urząd ma postąpić, gdy nie zostanie ona uiszczona. Czy można w tej sytuacji wstrzymać się z udostępnieniem danych, aby wymusić pokrycie wydatków? Z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 czerwca 2016 r. (sygn. akt VIII SAB/Wa 9/16) wynika, że jest to niedopuszczalne. Jest to kolejne orzeczenie, które wpisuje się w dominujący pogląd sądów administracyjnych. Warto jednak podać stanowisko odmienne, któremu trudno odmówić racji, choć jest w mniejszości.

Nieprecyzyjne regulacje

Spory te powstały w związku z nieprecyzyjną treścią art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie z nim podmiot zobowiązany do udostępnienia danych, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek.

Chociaż nie wynika to wprost z tego przepisu, w orzecznictwie dominuje pogląd, że urząd nie może uzależnić udostępnienia danych od uiszczenia przez wnioskodawcę naliczonych kosztów. Ta linia orzecznicza ugruntowała się od momentu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny z 5 marca 2013 r. (sygn. akt I OSK 781/13), w którym wskazano, że podmiot udostępniający daną informację nie może z góry żądać wniesienia opłaty. Zdaniem NSA art. 15 ust. 2 u.d.i.p. przewiduje realizację tego obowiązku także w przypadku braku odpowiedzi ze strony wnioskodawcy na zawiadomienie podmiotu zobowiązanego o wysokości opłaty związanej z udostępnieniem żądanej informacji (czyli bez wniesienia opłaty). Oznacza to, że z powodu braku wniesienia należności podmiot zobowiązany nie będzie mógł ani odmówić udostępnienia informacji, ani też pozostawić sprawy (wniosku) bez rozpoznania (por. też np. wyroki WSA w Krakowie z 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Kr 372/14, WSA w Gdańsku z 1 października 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 594/14 i WSA w Poznaniu z 5 września 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 86/13).


Pozostało jeszcze 62% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 89,90 zł
Zamów abonament

Mam już kod SMS
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Prawo na co dzień

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

SzukajDodaj kancelarię

Polecane

Reklama