Wszystko zależy od tego, czy przedsiębiorca zaciągnął zobowiązanie bez zgody swojego współmałżonka, czy też uczynił to za jego zgodą. W tym pierwszym przypadku – generalnie – wierzyciel przedsiębiorcy może dochodzić zaspokojenia swojej wierzytelności z majątku osobistego tego przedsiębiorcy, z jego dochodów uzyskanych z działalności zarobkowej, a także z przedmiotów majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa. Mogą to być przykładowo maszyny wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dodajmy, że taki sposób zaspokojenia wierzytelności przedsiębiorcy będzie mógł być zastosowany nie tylko wtedy, gdy zaciągnął on zobowiązanie bez zgody swego współmałżonka. Sposób ten można również zastosować w sytuacji, w której zobowiązanie przedsiębiorcy nie wynika z czynności prawnej, czyli związane jest przykładowo z bezpodstawnym wzbogaceniem lub odpowiedzialnością cywilną za czyn niedozwolony.

Inaczej jest w przypadku, gdy przedsiębiorca zaciągnie zobowiązanie, czyli przykładowo zawrze umowę kupna samochodu dostawczego za zgodą swojego współmałżonka. Wówczas wierzyciel przedsiębiorcy może domagać się spłaty zaciągniętych długów nie tylko z określonych powyżej składników majątku przedsiębiorcy, lecz także z majątku wspólnego obojga małżonków. Jednak wykonywanie działalności gospodarczej przez jednego z małżonków za zgodą drugiego nie oznacza, że drugi z małżonków wyraził generalną, kompleksową zgodę na zaciąganie zobowiązań przez współmałżonka. Zgoda małżonka musi bowiem dotyczyć jednego, konkretnego zobowiązania. Nie może zostać udzielona na zaciąganie wszelkich zobowiązań przez przedsiębiorcę czy też zobowiązań określonego rodzaju. Jeżeli małżonkowie ustanowią rozdzielność majątkową, to każdy z nich – co do zasady – odpowiada jedynie za własne zobowiązania.