Prezydent Kielc udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę zespołu pięciu domków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Wojewoda wstrzymał jednak wykonanie tej decyzji, a następnie stwierdził jej nieważność. Uznał bowiem, że zatwierdzony projekt budowlany nie dotyczył inwestycji objętej wnioskiem.

Spór organów

Deweloper do czasu stwierdzenia nieważności decyzji wykonał już jednak wykop, wylewki z betonu, ułożył poziomy kanalizacji, a także zbrojenie płyty fundamentowej. Dokonał jednak poprawy projektu budowlanego w ten sposób, że całkowicie rozdzielił budynki i wyposażył je we własne ściany.

Wystąpił więc do prezydenta z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, z wykorzystaniem wykonanych wykopów. Prezydent tym razem odmówił. Uznał, że z uwagi na rozpoczęcie robót budowlanych nie jest właściwy w tej sprawie.

Inwestor wystąpił więc do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego (PINB) dla Kielc o wydanie decyzji na wznowienie robót budowlanych związanych z budową domków. PINB umorzył jednak postępowanie. Wskazał, że potrzebne jest pozwolenie na budowę, które wydaje prezydent. Deweloper wniósł odwołanie. Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego podzielił stanowisko PINB. Inwestor wniósł zatem skargę do sądu.

Przekonywał, że zamiast umorzyć postępowanie, trzeba sprawę merytorycznie rozstrzygnąć. Na rozprawie jego pełnomocnik oświadczył, że po złożeniu do prezydenta wniosku o pozwolenie na budowę organ ten wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy prezydentem jako organem architektoniczno-budowlanym a PINB.

Sąd wskaże organ

Wojewódzki sąd administracyjny uchylił decyzje organów I i II instancji. Wyjaśnił, że NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny pomiędzy prezydentem Kielc a PINB, wskazując PINB jako organ właściwy do wydania decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych w tej sprawie. Tą oceną WSA jest związany. Zwrócił przy tym uwagę na treść art. 37 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r. nr 89 poz. 414 ze zm.).

Przepis ten nie dokonuje podziału kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej i organów nadzoru budowlanego. Przewiduje natomiast wydanie nowej decyzji o pozwoleniu na budowę jedynie, gdy nie rozpoczęto jeszcze robót budowlanych. W pozostałych przypadkach wznowienie budowy następuje po wydaniu decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót.

Sąd podkreślił, że możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót nie może być traktowana jako legalizowanie odstępstw od pozwolenia na budowę. Reasumując, art. 37 ust. 1 i 2 ustawy ogranicza się wyłącznie do unormowania przedmiotowego, a więc rozgraniczenia pozwolenia na budowę, gdy nie została ona faktycznie rozpoczęta, od pozwolenia na wznowienie już rozpoczętych robót.

Dopiero zatem od ustalenia, jakiego rodzaju decyzji wymagają okoliczności faktyczne, zależeć będzie właściwość organu do jej załatwienia.

ORZECZNICTWO
Wyrok WSA w Kielcach z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 849/12.