Wszystkie nieruchomości cenne kulturowo podlegają ochronie. Jednym z jej najważniejszych sposobów jest wpisywanie ich do ewidencji zabytków. Do tej pory prowadzone były one przez wojewódzkich konserwatorów zabytków. Wchodząca w życie 5 czerwca nowelizacja ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami zmienia te zasady. Nakłada ona nowe obowiązki z tego zakresu na wójtów, burmistrzów i prezydentów miast. Władze wykonawcze każdej gminy będą musiały prowadzić własne ewidencje. Będą one sporządzane w formie zbioru kart adresowych zabytków. Powinny być w nich ujęte zabytki nieruchome wpisane do rejestru, inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także inne obiekty nieruchome wyznaczone przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

– Pozwoli to lepiej chronić obiekty i obszary zabytkowe – mówi Wiesław Kaczmarek, prezes Towarzystwa Opieki nad Zabytkami.

Do tej pory głównym narzędziem ochrony nieruchomości niewpisanych do rejestrów miały być plany zagospodarowania przestrzennego i parki kulturowe. Problem jednak w tym, że samorządy w niewielkim zakresie takie plany sporządziły, a parki kulturowe są najczęściej traktowane jako utrudnienie dla inwestycji.

Podstawa prawna

Ustawa z 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010 r. nr 75, poz. 474).