Koncesja na usługi jest nową instytucją w polskim porządku prawnym. Z kolei koncesja na roboty budowlane była dotychczas uregulowana w prawie zamówień publicznych. Obecnie obie formy koncesjonowania realizacji zadań publicznych unormowane są w odrębnej ustawie. Polski ustawodawca zdecydował tym samym o pełnym wdrożeniu do krajowego porządku prawnego unijnych przepisów dotyczących zawierania umowy koncesji. Na gruncie prawa UE przez pojęcie koncesji należy rozumieć zamówienie publiczne (na roboty budowlane lub usługi), w którym wynagrodzeniem wykonawcy (koncesjonariusza) jest prawo do eksploatacji obiektu budowlanego lub usługi, przyznane za wzniesienie obiektu budowlanego lub świadczenie usługi. Powyższej formie wynagrodzenia towarzyszyć może zapłata ze strony zamawiającego. Od zwykłych zamówień publicznych koncesję odróżniać będzie zatem forma zapłaty należnej wykonawcy, polegająca na tym, że w okresie trwania umowy pobiera on opłaty od użytkowników (osób trzecich) korzystających z przedmiotu koncesji. Specyfiką takiej umowy będzie również ryzyko gospodarcze, w zasadniczej części spoczywające na wykonawcy.

Definicję koncesji zawiera art. 1 ust. 2 ustawy o koncesji na roboty budowlane lub usługi. Zgodnie z tym przepisem koncesja będzie umową, na podstawie której koncesjonariusz zobowiąże się wobec koncesjodawcy (strony publicznej w umowie koncesji) do wykonania przedmiotu koncesji za wynagrodzeniem, które stanowi wyłącznie prawo do korzystania z obiektu budowlanego (w przypadku koncesji budowlanej) lub wyłącznie prawo do korzystania z usługi, albo takie prawo wraz z płatnością koncesjodawcy.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Dziennika Gazety Prawnej: Jak ukształtować wynagrodzenie w umowach koncesji na roboty budowlane lub usługi.
W pełnej wersji artykułu dowiesz się więcej na temat:

- Przedmiotu umowy
- Zasad wynagrodzenia
- Kryteriów płatności
- Kosztów umowy