Definicja handlu ludźmi trafi do Kodeksu karnego

Za nowelizacją kodeksu było 364 posłów, nikt nie był przeciwny, 6 posłów wstrzymało się od głosu.

W myśl wprowadzanej definicji handlem ludźmi jest: werbowanie, transport, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby, w celu jej wykorzystania, z zastosowaniem groźby lub użyciem siły bądź innych form przymusu - uprowadzenia, oszustwa, podstępu, nadużycia władzy lub wykorzystania słabości, wręczenia lub przyjęcia płatności lub korzyści dla uzyskania zgody osoby sprawującej kontrolę nad tą osobą. Wykorzystanie może obejmować prostytucję lub inne formy nadużyć seksualnych, przymusową pracę lub służbę, niewolnictwo lub praktyki podobne do niewolnictwa, zniewolenie albo usunięcie organów.

Natomiast niewolnictwem - zgodnie z definicją zawartą w nowelizacji - jest stan zależności, w którym człowiek jest traktowany jak przedmiot własności.

Konieczność znowelizowania Kodeksu karnego

Konieczność znowelizowania Kodeksu karnego wynika z ratyfikowanych przez Polskę umów międzynarodowych - w tym statutu powołanego w 2002 r. Międzynarodowego Trybunału Karnego oraz przyjętej w Warszawie w 2005 r. konwencji ws. przeciwdziałania handlowi ludźmi. Przyjęcie definicji handlu ludźmi i niewolnictwa ma ułatwić ściganie i walkę z tego typu przestępstwami.

Nowela określa także odpowiedzialność karną osób sprawujących kontrolę nad siłami zbrojnymi - np. dowódców lub ich cywilnych przełożonych - które umyślnie dopuszczają do zbrodni dokonywanych przez podwładnych. Osobę taką traktuje się jak sprawcę tych czynów, a nie jak pomocnika. Możliwa jest odpowiedzialność za winę umyślną lub nieumyślną - w zależności od ustaleń sądu.

Wdrożenie do polskiego prawa pojęcia handel ludźmi wynika z ratyfikowanego przez Polskę w 2003 r. protokołu "o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi", zwanego powszechnie protokołem z Palermo, uzupełniającego Konwencję ONZ przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w 2000 r. Inny dokument międzynarodowy dotyczący tej kwestii to konwencja Rady Europy ws. działań przeciwko handlowi ludźmi, sporządzona w Warszawie w 2005 r., zwana Konwencją Warszawską.