Zadaniem gminy jest usuwanie pojazdów, które zostały porzucone i nieznany jest ich właściciel. Wynika to z przepisów ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Wiąże się to jednak z koniecznością ponoszenia wszystkich kosztów związanych z usunięciem pojazdu i jego przekazaniem do stacji demontażu. Jednak gmina może wystąpić o dofinansowanie podejmowanych przez siebie zadań w tym zakresie. Maksymalna kwota, jaką mogą otrzymać na każdy usunięty pojazd z drogi, to 4 tys. zł.

Usuwanie pojazdów

Zgodnie z art. 50a ustawy – Prawo o ruchu drogowym pojazd pozostawiony bez tablic rejestracyjnych lub taki, którego stan wskazuje na to, że nie jest używany, może zostać usunięty z drogi przez straż gminną lub policję na koszt właściciela lub posiadacza. Jednak, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy takie auto nie zostanie odebrane przez właściciela, to uznaje się je za porzucone. Wówczas przechodzi ono na własność gminy.

Przepisy te stosuje się także wtedy, gdy gminie nie uda się ustalić właściciela pojazdu. Wyjątkiem jest jednak sytuacja, w której nieodebranie samochodu czy motocykla nastąpiło z przyczyn niezależnych od właściciela pojazdu. Z uwagi na fakt, że pojazd odstawiony na parking depozytowy przebywa tam przez pół roku, to koszty z tym związane są spore. Dlatego uzyskanie 4 tys. zł dofinansowania na każdy taki pojazd może być bardzo istotne dla gmin.

Pieniądze na porzucone auta

Środki na dofinansowania gmin usuwających z dróg stare pojazdy, a także przedsiębiorców zajmujących się demontażem aut pochodzą z tzw. opłat recyklingowych. Zgodnie z ustawą z 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji producent lub importer samochodów musi zapewnić sieć demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Jeżeli nie zapewni takiej sieci, to musi uiścić opłatę recyklingową w wysokości 500 zł od każdego wprowadzonego na polski rynek auta. Co prawda, te firmy, które wprowadzają do sprzedaży mniej niż 1 tys. aut rocznie, nie muszą zapewniać sieci demontażu pojazdów. Jednak w takiej sytuacji uiszczają pełną opłatę recyklingową. Przedsiębiorcy, którzy podlegają obowiązkowi tworzenia sieci, nie muszą nic płacić, jeżeli pokrywa ona swoim zagęszczeniem obszar Polski w taki sposób, że z dowolnego miejsca w Polsce do najbliższej stacji demontażu jest w linii prostej maksymalnie 50 km. Te firmy, które mają mniejszą sieć, płacą pomniejszoną opłatę recyklingową.