Realizację partnerstwa publiczno-prywatnego umożliwiają dwie ustawy: ustawa o koncesji na roboty budowlane lub usługi oraz ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym. Obie obowiązują już od ponad pół roku. Korzystając z koncesji lub klasycznej formy partnerstwa, podmiot publiczny może zawrzeć umowę z prywatnym przedsiębiorcą, który sfinansuje np. budowę parkingu lub oczyszczalni ścieków. Potem w zamian za to firma będzie czerpała zyski z użytkowania obiektu lub oprócz zysków z eksploatacji otrzyma zapłatę.

Szeroko rozumiane partnerstwo publiczno-prywatne umożliwia więc przedsiębiorcom prywatnym udział w finansowaniu inwestycji publicznych. Doświadczenia europejskie wskazują, że PPP sprawdza się przy realizacji lokalnej infrastruktury drogowej, infrastruktury energetycznej i wodnej. PPP jest również wykorzystywane przy modernizacji obiektów ochrony zdrowia i edukacji, przy budowie obiektów rekreacyjno-sportowych oraz rewitalizacji obszarów miejskich.

O tym, czy zastosować koncesję czy też klasyczne PPP, ostatecznie decyduje partner publiczny. Ta decyzja ma jednak zarówno wpływ na sposób dokonania wyboru partnera prywatnego, jak i na sposób ukształtowania relacji – praw i obowiązków obu stron przyszłej umowy. Dla przedsiębiorcy istotne będzie zagwarantowanie sobie w przyszłym kontrakcie odpowiedniej pozycji wobec partnera publicznego. Dlatego poniżej udzielamy wskazówek, jak prawidłowo zawrzeć korzystny kontrakt o PPP.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Dziennik Gazeta Prawna: Jak zawrzeć umowę z podmiotem publicznym.
W pełnej wersji artykułu dowiesz się więcej o:

- Umowie o PPP
- Wkładzie w PPP
- Rozliczeniach partnerów
- Koncesjach na roboty lub usługi
- Skutkach uchylenia się od umowy