Zadłużone szpitale bronią się przed wypłatą odszkodowań pacjentom zainfekowanym podczas leczenia np. żółtaczką czy gronkowcem.

Zazwyczaj nie dochodzi do zawarcia ugody i wypłacenia na tej podstawie odszkodowań za uszczerbek na zdrowiu i za rozstrój zdrowia. Aby uzyskać odszkodowanie, poszkodowany pacjent musi wnieść pozew do sądu przeciwko szpitalowi, który spowodował u niego rozstrój zdrowia bądź uszkodzenie ciała. Podczas rozprawy powinien udowodnić, że uszczerbku na zdrowiu doznał podczas leczenia właśnie w tej konkretnej placówce służby zdrowia. Może domagać się wówczas zasądzenia jednorazowego odszkodowania na pokrycie wszelkich kosztów, jakie z tego tytułu poniósł, renty, która wyrównywałaby szkody o charakterze trwałym oraz zadośćuczynienia. Natomiast w razie śmierci poszkodowanego pacjenta z roszczeniami o naprawienie szkód majątkowych mają prawo wystąpić członkowie jego rodziny i żądać np. zwrotu kosztów leczenia i pogrzebu, jednorazowego odszkodowania, renty.

Z tytułu odszkodowania poszkodowany pacjent ma prawo do zwrotu wszelkich wydatków, które poniósł. Są to: koszty leczenia, lekarstw, pobytu w szpitalu, konsultacji u wybitnych specjalistów, dodatkowej pomocy pielęgniarskiej, specjalnego odżywiania, nabycia protez, a także wydatki związane z jego przewozem na wizyty lekarskie, zabiegi i rehabilitację.

Poszkodowany pacjent, który powinien przestrzegać diety ma prawo domagać się zwrotu, wydatków na zakup droższego jedzenia, którego ona wymaga. Roszczenie o rentę przysługuje w razie utraty zdolności do pracy zarobkowej, zwiększenia się potrzeb poszkodowanego pacjenta i zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość.