Stosownie do przepisów kodeksu spółek handlowych obligatoryjnymi elementami umowy spółki z o.o. są: firma i siedziba spółki, przedmiot jej działalności (PKD), określenie wysokości kapitału zakładowego, informacja, czy wspólnik może mieć więcej niż jeden udział, liczba i wartość nominalna udziałów objętych przez poszczególnych wspólników oraz czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony. Jeśli wspólnik wnosi do spółki wkład niepieniężny (aport), umowa spółki powinna określać przedmiot aportu, osobę wspólnika wnoszącego aport, liczbę i wartość nominalną objętych w zamian udziałów.

Są zagadnienia, które nie muszą być określone w umowie spółki z o.o., ale które warto uregulować. Uzasadnione jest wskazanie, że wspólnicy zobowiązani są uiszczać dopłaty na jej rzecz. Wysokość i terminy dopłat oznaczane są w miarę potrzeby uchwałą wspólników. W sytuacji kryzysowej wspólnicy, zamiast np. podwyższać kapitał, mogą podjąć uchwałę zobowiązującą każdego z nich do wniesienia dopłat. Stanowią one szczególną formę dokapitalizowania spółki przez wspólników.

Wspólnicy powinni rozważyć, czy w ich interesie nie jest uzależnienie zbycia udziałów od zgody spółki. Może to polegać na określeniu w umowie, że zbycie udziałów wymaga zgody zgromadzenia wspólników. Taki zapis daje wspólnikom kontrolę nad tym, komu zbywane są udziały. Metodą na zapewnienie nadzoru jest także ewentualne ograniczenie lub wyłączenie możliwości wstępowania do spółki spadkobierców na miejsce zmarłego wspólnika. Wtedy umowa musi określać warunki spłaty spadkobierców niewstępujących do spółki, pod rygorem bezskuteczności ograniczenia lub wyłączenia. Ponadto uzasadnione jest uregulowanie w umowie spółki z o.o. dopuszczalności umorzenia udziałów.