STAN FAKTYCZNY

Wójt gminy zwrócił się do starosty o przeniesienie decyzji – pozwolenia wodnoprawnego wydanej przez wojewodę dla szkoły podstawowej na gminę. Pozwolenie dotyczyło eksploatacji oczyszczalni ścieków oraz odprowadzania ścieków do rzeki. Wójt wskazał, że oczyszczalnia jest posadowiona na działce stanowiącej własność gminy oraz jest przez nią użytkowana i eksploatowana. Starosta odmówił przeniesienia praw i obowiązków z pozwolenia wodnoprawnego na gminę.

Wójt odwołał się od decyzji, ale samorządowe kolegium odwoławcze (SKO) nie przyznało mu racji. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z 19 lipca 2001 r. – Prawo wodne, co do zasady następca prawny zakładu, który uzyskał zezwolenie wodnoprawne, przejmuje prawa i obowiązki wynikające z tego pozwolenia. Zdaniem organu odwoławczego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z pozwolenia w trybie art. 190 ust. 1 prawa ochrony środowiska można dokonać tylko na rzecz podmiotu, który nie posiada tytułu prawnego do instalacji, a tytuł taki zamierza dopiero uzyskać (nabyć). Gmina jest już właścicielem działki, na której jest posadowiona oczyszczalnia, więc jest właścicielem zlokalizowanej na nich instalacji oczyszczalni. Tym samym uznać należy, że gmina ma tytuł prawny do przedmiotowej instalacji, więc nie można jej uznać za podmiot zainteresowany jej nabyciem.

Z UZASADNIENIA

Ostatecznie sprawa przeniesienia pozwolenia wodnoprawnego trafiła do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Sąd zauważył, że podstawą wydania decyzji była ustawa – Prawo wodne. Zgodnie z jej przepisami pozwolenie na eksploatację oczyszczalni ścieków oraz odprowadzanie ścieków uzyskuje się na podstawie pozwolenia wodnoprawnego. Ustawa ta reguluje m.in. kwestie udzielania, wygaśnięcie, cofnięcie lub ograniczenie pozwolenia wodnoprawnego, a także przejście tegoż pozwolenia na następcę prawnego zakładu, który je uzyskał.

Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy – Prawo wodne organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego jest starosta. Organem odwoławczym jest zaś właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej. To on zgodnie z art. 4 ust. 4 pkt 1 ustawy pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do starostów realizujących zadania z zakresu administracji rządowej, określone w ustawie. Z tych powodów sąd stwierdził nieważność zaskarżonego aktu.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 29 stycznia 2010 r., II SA/Rz 945/09, niepublikowane.