Skarżący przebywał w zakładzie karnym od 2001 roku. Jest sparaliżowany, twierdził, ze podczas pobytu w zakładzie karnym jego dolegliwości pogłębiły się. Na skutek tego niezbędne było zapewnienie mu odpowiednich środków higieny osobistej oraz akcesoriów medycznych, takich jak cewnik, które jak podnosi skarżący, były dostarczane mu zdecydowanie zbyt rzadko w stosunku do jego potrzeb, pociągając za sobą negatywne konsekwencje dla jego zdrowia. Podczas wykonywania czynności higieny osobistej D.G. był zmuszony korzystać z pomocy współosadzonych.

Skarżący twierdzi ponadto, że budynek zakładu karnego był nieprzystosowany do jego potrzeb, w tym do prawidłowego korzystania z wózka inwalidzkiego, a także że wielokrotnie umieszczany był w celach dla osób palących, co stanowiło dla niego istotną trudność.

Zobacz: ETPC: Status więźnia niebezpiecznego nie może być nadużywany

W swojej skardze do Trybunału skarżący podnosił, że administracja zakładu karnego, w którym przebywał nie zapewniła mu właściwej opieki zdrowotnej i podniósł naruszenie art. 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

Trybunał nie miał wątpliwości, że skarżący przebywał w jednostce penitencjarnej, która nie jest przystosowana do potrzeb osób poruszających się na wózkach.

Zobacz: Wyrok ETPC w sprawie Kupczak przeciwko Polsce

Trybunał zauważył, że warunki w tej jednostce uniemożliwiały samodzielne wykonywanie przez skarżącego przynajmniej niektórych, podstawowych codziennych zajęć. Tym samym w ocenie Trybunału skarżący był całkowicie zależny od swoich współwięźniów i miało wpływ na odczuwane przez niego cierpienie psychiczne i fizyczne.

PS/źródło:HFPC

Zobacz także:

Nastolatka której odmówiono aborcji wygrywa przed ETPC