Za przyjęciem rezolucji głosowało 104 posłów, a 64 było przeciwnych.

Zgodnie z rezolucją przyjętą 3 października 2012:

„Za „więźnia politycznego” należy uznać osobę pozbawioną wolności:

a) jeśli pozbawienie wolności nastąpiło z naruszeniem gwarancji wynikających z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, w szczególności swobody myśli, sumienia bądź religii, wolności słowa i informacji, wolności zgromadzeń czy zrzeszania się;

b) jeśli pozbawienie wolności nastąpiło z powodów czysto politycznych bez związku z przestępstwem;

c) jeśli ze względów politycznych okres pozbawienia wolności lub warunki osadzenia są wyraźnie nieproporcjonalne w stosunku do przestępstwa, za którego popełnienie dana osoba jest oskarżana lub podejrzana;

d) jeśli ze względów politycznych dana osoba jest pozbawiona wolności w sposób dyskryminacyjny;

e) jeśli pozbawienie wolności nastąpiło w wyniku postępowania przeprowadzonego z pogwałceniem zasady sprawiedliwości, co mogło wynikać z politycznych motywacji władz."

Rezolucja zawiera także postanowienie, wedle którego osoby pozbawione wolności w związku z aktami terrorystycznymi nie mogą być uznane za więźniów politycznych, jeżeli zostały skazane za te przestępstwa zgodnie z prawem krajowym i postanowieniami Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Rezolucja przyjęta 3 października 2012 r. jest oparta na wniosku wzywającym Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy do opracowania definicji więźnia politycznego zanim zostaną przygotowane raporty na temat sytuacji w poszczególnych krajach, w tym w Azerbejdżanie, Armenii, Republice Mołdowy, a także innych państwach Rady Europy.

PS/źródło:HFPC

Zobacz także:

Sytuacja Romów w Europie - raport

Rada Praw Człowieka ONZ rekomenduje Polsce walkę z rasizmem