Trybunał Konstytucyjny orzekł, że § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2010 r. w sprawie świadczeń socjalnych funkcjonariuszy celnych i członków ich rodzin w zakresie, w jakim odnosi się do dopłaty do wypoczynku, jest niezgodny z art. 2 konstytucji.

Rozporządzenie z 2010 zastąpiło obowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z 11 maja 2000 r. w sprawie rodzaju i zakresu świadczeń socjalnych, które mogą być przyznane funkcjonariuszom celnym i członkom ich rodzin, zmieniając przy tym zasady obliczania dodatku do wypoczynku.

Źródłem wątpliwości obu sądów pytających było to, że przepis intertemporalny zawarty w § 10 rozporządzenia z 2010 r. nakazał stosowanie przepisów nowego rozporządzenia nie tylko do wniosków o dodatek do wypoczynku złożonych po dniu wejścia w życie rozporządzenia z 2010 r., ale również do wniosków w sprawach o przyznanie dopłaty do wypoczynku złożonych i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia przysługujących za 2010 r. Odmienny sposób liczenia dodatku w zależności od zastosowanego rozporządzenia z 2000 r. oraz 2010 r. doprowadził do znacznej różnicy na niekorzyść osób, którym dodatek obliczono i wypłacono w oparciu o rozporządzenie z 2010 r., pomimo tego, że wniosek o dopłatę do wypoczynku złożyli pod rządami rozporządzenia z 2000 r.

Zobacz: TK: Reorganizacja sądów rejonowych jest zgodna z konstytucją

Z regulacji prawnych wynika, że do elementów konstytutywnych nabycia prawa dopłaty do wypoczynku należy pełnienie służby w danym roku kalendarzowym oraz złożenie wniosku. Bez znaczenia pozostaje przy tym, czy wypoczynek już się odbył, czy jest dopiero planowany. Z żadnego przepisu rozporządzenia ani ustawy nie wynika również obowiązek uprzedniego w stosunku do złożenia wniosku odbycia wypoczynku, czy chociażby jego rozpoczęcia. W takiej sytuacji, składając wniosek o dopłatę do wypoczynku uprawniony zasadnie miał prawo oczekiwać otrzymania dopłaty w wysokości obliczonej zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym na dzień składania wniosku- uznał Trybunał.

Trybunał zaznaczył, iż zmiana stanu prawnego wprowadzona po złożeniu wniosku, kształtująca na nowo sytuację faktyczną uprzednio zakończoną złożeniem wniosku wymaga konfrontacji z konstytucyjną zasadą, że prawo nie działa wstecz. W rozpatrywanej sprawie, zmiana sposobu obliczania dodatku do wypoczynku w trakcie roku kalendarzowego i objęcie nią wszystkich uprawnionych do tego dodatku w danym roku, z pominięciem faktu złożenia przez niektóre osoby wniosku o wypłatę dodatku, jest przepisem zaskakującym uprawnionych- wskazał Trybunał.

PS/źródło:TK

Zobacz także:

TK: Zróżnicowanie sytuacji prawnej rodzin zastępczych jest zgodne z konstytucją