Stan faktyczny
Pierre Fabre Dermo-Cosmétique (PFDC) jest jedną ze spółek należących do grupy Pierre Fabre. Przedmiotem jej działalności jest produkcja i sprzedaż artykułów kosmetycznych i pielęgnacyjnych. Jej produkty są sprzedawane pod jej markami głównie za pośrednictwem aptek, zarówno na rynku francuskim, jak i na rynku europejskim.
Przedmiotowe produkty są artykułami kosmetycznymi i pielęgnacyjnymi, które nie kwalifikują się do kategorii leków i stąd nie są objęte monopolem aptekarzy ustanowionym w prawie francuskim. Niemniej jednak, umowy dystrybucji tych produktów dotyczące marek Klorane, Ducray, Galénic i Avène precyzują, że sprzedaż powinna się odbywać w przestrzeni fizycznej i obowiązkowo w obecności dyplomowanego farmaceuty, ograniczając w ten sposób w praktyce wszelką formę sprzedaży przez Internet.
Zobacz: Sprawa dotycząca usługi AdWords przed ETS
W październiku 2008 r., w następstwie dochodzenia, francuski organ ochrony konkurencji orzekł, że umowy dystrybucji PFDC, z uwagi na zakaz de facto wszelkiej formy sprzedaży przez Internet, stanowią porozumienia antykonkurencyjne niezgodne zarówno z prawem francuskim, jak i prawem konkurencji Unii Europejskiej.
Organ uznał więc, że celem zakazu sprzedaży przez Internet było nieuchronnie ograniczenie konkurencji i nie mógł on skorzystać z wyłączenia grupowego. Urząd ten orzekł ponadto, że umowy te nie mogły korzystać także z wyłączenia indywidualnego.
Pytanie prejudycjalne
PFDC wniosła skargę na tę decyzję do sądu, który wystąpił z pytaniem do Trybunału czy ogólny i bezwzględny zakaz sprzedaży przez Internet stanowi ograniczenie podstawowe konkurencji „ze względu na cel”, czy taka umowa może zostać objęta wyłączeniem grupowym oraz czy, jeżeli wyłączenie grupowe nie podlega zastosowaniu, umowa ta mogłaby korzystać z wyłączenia indywidualnego w trybie art. 101 ust. 3 TFUE.
Zobacz: ETS: Sprzedawca musi ponieść koszty demontażu towaru niezgodnego z umową
Wyrok ETS
Trybunał stwierdził, że konieczność ochrony prestiżowego wizerunku produktów PFDC nie powinna stanowić celu zasługującego na ochronę dla ograniczenia konkurencji.
Odnośnie do możliwości objęcia umowy dystrybucji selektywnej wyłączeniem grupowym, Trybunał przypomniał, że wyłączenie to nie stosuje się do porozumień wertykalnych, których celem jest ograniczenie sprzedaży aktywnej lub pasywnej użytkownikom końcowym.
Tymczasem klauzula umowna, która zakazuje de facto Internetu jako środka dystrybucji ma na celu przynajmniej ograniczenie sprzedaży pasywnej na rzecz użytkowników końcowych pragnących dokonać zakupu przez Internet i znajdujących się poza fizycznym obszarem działania danego członka systemu dystrybucji selektywnej. W konsekwencji, wyłączenie grupowe nie ma zastosowania do tej umowy.
Taka umowa może natomiast skorzystać indywidualnie z wyłączenia przewidzianego w art. 101 ust. 3 TFUE, jeżeli sąd krajowy stwierdzi, że zachodzą przesłanki przewidziane w tym postanowieniu.
PS/źródło:curia.pl
Zobacz także: