TK uznał, że brak jest istotnych przesłanek odmowy wyrażenia zgody na widzenie tymczasowo aresztowanego z osobą najbliższą i pominięcie możliwości zaskarżenia przez osobę tymczasowo aresztowaną zarządzenia prokuratora o odmowie wyrażenia zgody na widzenie z osobą najbliższą jest niezgodne z konstytucją.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że także w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu podkreśla się konieczność poszanowania prawa do ochrony życia rodzinnego osób tymczasowo aresztowanych.
Mając na uwadze powyższe argumenty Trybunał Konstytucyjny orzekł, że kwestionowany przepis jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji oraz z art. 8 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Konsekwencją zapadłego orzeczenia jest to, że od dnia jego wejścia w życie organ podejmujący decyzję odmawiającą udzielenia zgody na widzenie będzie musiał w oparciu o nadal funkcjonujący w systemie prawnym art. 217 § 1 k.k.w podać merytoryczną przyczynę takiej decyzji.

Taki wyrok Trybunału nie spowoduje zagrożenia zasady niejawności postępowania przygotowawczego. Natomiast umożliwi realizację przysługujących tymczasowo aresztowanemu uprawnień wynikających z konstytucji.

Rozprawie przewodniczył sędzia TK Andrzej Rzepliński, a I sprawozdawcą był sędzia TK Zbigniew Cieślak, a II sprawozdawcą sędzia TK Wojciech Hermeliński.

TK/AS

Zobacz także:

Elektroniczny system dozoru skazanych