Ustawa z 16 grudnia 2010 roku, o zmianie ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego wprowadza w stosunku do ustawy z 27 lipca 2002 r. tylko dwie zmiany.

Z konieczności wdrożenia dyrektywy 99/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji, dotychczasowy zapis o oświadczeniu gwarancyjnym zmieniono na oświadczenie gwaranta.
W art. 13 ustawy dodano ustęp w brzmieniu: „Uchybienie wymogom, o których mowa w ust. 2 i 4 oraz art. 3 ust. 1 zdanie pierwsze, nie wpływa na ważność gwarancji i nie pozbawia kupującego wynikających z niej uprawnień”. Chodzi tutaj o dokument gwarancji i zabezpieczenia towaru. W przypadku gdy dokument gwarancji nie odpowiada wymogom, czyli np. znajdujące się na towarze oznaczenia nie są zgodne z danymi zawartymi w dokumencie gwarancyjnym, albo nie sprawdzono stanu plomb i innych umieszczonych na towarze zabezpieczeń, nie ma to wpływu na ważność gwarancji i nie pozbawia kupującego wynikających z niej uprawnień.
Chodzi również o sytuacje, w których brak jest w dokumencie gwarancyjnym podstawowych danych potrzebnych do dochodzenia roszczeń z gwarancji, takich jak nazwa i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Rzeczypospolitej Polskiej, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej. W takim wypadku konsument również nie jest pozbawiony uprawnień wynikających z gwarancji i pozostaje to również bez wpływu na ważność gwarancji.
Ustawa została podpisana przez Prezydenta RP w dniu 31 stycznia 2011 roku, ustawa weszła w życie po 14 dniach od jej ogłoszenia.

Roma Opoka

Zobacz także:

Prezydent podpisał nowelizację kodeksu postępowania karnego i cztery inne ustawy

Sejm przyjął regulacje dotyczące stalkingu