Przedmiotem kontroli konstytucyjności w rozpoznawanej przez Trybunał Konstytucyjny sprawie były przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości regulujące zasady wynagradzania biegłych sądowych z zakresu medycyny, którzy wydawali opinię na podstawie akt sprawy.

Trybunał analizując zaskarżone przepisy ustalił, że sposób wynagradzania biegłych z zakresu medycyny jest oczywiście odmienny od przyjętego dla specjalistów z innych dziedzin.

Trybunał oceniając status biegłych sądowych stwierdził, że są oni grupą podmiotów podobnych, która traktowana jest przez ustawodawcę w przepisach proceduralnych jednakowo. Trybunał uznał więc, że kwestionowana przez skarżącego dwutorowość zasad ustalania wynagrodzenia nie jest uzasadniona ani szczególnym statusem, ani charakterem obowiązków biegłych z zakresu medycyny.

Zobacz: TK: Zniesienie awansu poziomego sędziów konstytucyjne

Trybunał Konstytucyjny nie dostrzegł żadnych wartości konstytucyjnych, którym miałoby służyć zróżnicowanie sytuacji biegłych w kontrolowanej normie. Dlatego to odstępstwo od zasady równości uznał za niedopuszczalne i stwierdził naruszenie art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 konstytucji.

Trybunał zwrócił uwagę, że ustanowienie w kwestionowanej normie górnej granicy wynagrodzenia biegłych z zakresu medycyny sądowej ma charakter dyskryminujący, gdyż - przy założeniu tej samej liczby godzin poświęconych na opracowanie opinii - wynagrodzenie biegłego z zakresu medycyny może okazać się niższe niż biegłego z innej dziedziny. W opinii TK oznacza to naruszenie również art. 32 ust. 2 konstytucji.

Z kolei konsekwencją powyższych ustaleń było stwierdzenie naruszenia zasady sprawiedliwości społecznej tym bardziej oczywiste, że przyjęty mechanizm wynagradzania paradoksalnie uderza przede wszystkim w tych biegłych, którzy przygotowaniu opinii musieli poświęcić wiele godzin pracy- podkreślił Trybunał.

PS/źródło:TK

Zobacz także:

TK: Zasady obniżania opłaty egzekucyjnej zgodne z konstytucją

TK: Poprawka Rockiego niekonstytucyjna