Celem ustawy jest wdrożenie do polskiego porządku prawnego dyrektywy Komisji 2011/90/UE z dnia 14 listopada 2011 r. zmieniającej część II załącznika I do dyrektywy 2008/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dodatkowych założeń do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania dla niektórych kategorii umów o kredyt konsumencki.

Założenia te mają na celu ustalenie jednolitego sposobu obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania kredytów na czas nieokreślony lub kredytów spłacanych w całości w powtarzających się okresach, tak aby konsumenci mieli możliwość porównywania ofert kredytodawców z różnych państw członkowskich.

Zobacz:Czy można dostać kredyt bez umowy o pracę?

Podpisana ustawa zmienia załącznik nr 4 do ustawy o kredycie konsumenckim pt. „Wzór obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania” w części objętej ust. 4 dotyczącej tzw. założeń dodatkowych w celu obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania kredytu.

Wprowadzane zmiany polegają m.in. na uchyleniu założeń dotyczących umów, dla których nie został ustalony harmonogram spłat oraz uchyleniu założenia dotyczącego umów, dla których wprawdzie został ustalony harmonogram spłat, ale kwota tych spłat jest elastyczna.

Ustawa zawiera również przepis przejściowy, zgodnie z którym przy zawieraniu umów zmieniających zawarte umowy o kredyt konsumencki przyjmuje się założenia w brzmieniu określonym w podpisanej nowelizacji.

PS/źródło:KPRP

Zobacz także:

SN: Niezapłacony kredyt podstawą do usunięcia ze stanowiska sędziego

Zmiany w kredycie konsumenckim wchodzą w życie