W kwietniu 2009 roku Prezes UOKiK złożyła pozew w sprawie uznania za niedozwolone klauzul stosowanych przez PTK Centertel (operatora sieci komórkowej Orange). Zakwestionowanych zostało dziewięć postanowień stosowanych przez spółkę – znajdujących się w regulaminie świadczenia usług oraz cenniku. Część z nich dotyczyła możliwości rozwiązania umowy z konsumentem ze skutkiem natychmiastowym bez wcześniejszego powiadomienia, np. w przypadku zalegania z opłatami. Urząd nie negował prawa operatora do rozwiązania umowy z dłużnikiem – jednak wcześniej powinien on poinformować konsumenta o zaległościach i wyznaczyć mu dodatkowy termin na dokonanie wpłaty.
Urząd zakwestionował również pobieranie opłaty np. za ponowne włączenie do sieci lub zdjęcie blokady połączeń w przypadku przekroczenia terminu płatności. W przypadku zawieszenia usług operator pobierał pełna opłatę abonamentową, a także mógł nałożyć na konsumenta ustawowe odsetki. Dlatego nie powinien obciążać go jeszcze kolejna opłatą.
W listopadzie 2009 roku Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów podzielił zdanie Prezes Urzędu i uznał za niedozwolone zakwestionowane klauzule. PTK Centertel skorzystała z przysługującego jej prawa i złożyła apelację od wyroku do Sądu Apelacyjnego. Jednak wycofała ją przed rozpatrzeniem sprawy, dlatego sąd umorzył postępowanie, a wyrok SOKiK uprawomocnił się. W efekcie dziewięć postanowień stosowanych przez operatora sieci Orange zostało wpisanych do Rejestru klauzul niedozwolonych. Tym samym ich używanie stało się zabronione, również przez innych przedsiębiorców działających na rynku. Za bezprawne ich stosowanie UOKiK może wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów i w konsekwencji nałożyć karę w wysokości do 10 proc. ubiegłorocznego przychodu.

PS/UOKiK

Zobacz także:

Warunkowa zgoda UOKiK dla Kompanii Węglowej

Pięć decyzji UOKiK dotyczących koncentracji