Konwencja Narodów Zjednoczonych jest jednym z najważniejszych aktów prawa międzynarodowego w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej. Konwencja reguluje kompleksowo problematykę prewencji, ścigania i karania określonych przestępstw. Polska ratyfikowała Konwencję w dn. 12 listopada 2001 r.
Pierwszego dnia dyskutowano na temat rozwoju nowych form przestępczości i możliwości ich zwalczania. Rozpatrywano także rozszerzenie procesu ratyfikacji Konwencji Narodów Zjednoczonych wraz z protokołami dodatkowymi, którymi są:

o zapobieganiu, zwalczaniu oraz karaniu za handel ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi [Dz. U. z 2005 r. Nr 18, poz. 160],
przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i powietrzną [Dz. U. z 2005 r. Nr 18, poz. 162],
przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją [Dz. U. z 2005 r. Nr 252, poz. 2120]).

Przewodnicząca delegacji polskiej podkreśliła rolę jaką Konwencja Narodów Zjednoczonych odgrywa w zwalczaniu nowo powstałych form przestępczości. Na spotkaniu omawiano także problematykę związaną ze stosowaniem Konwencji oraz z implementacją dyrektyw. Segment Wysokiego Szczebla był spotkaniem upamiętniającym dziesiątą rocznicę przyjęcia Konwencji.

EK/PG

Zobacz także:

Praca na rzecz społeczności - nowela KK