Najpopularniejszą formą prowadzenia działalności społecznej jest fundacja. Opiera ona swoją działalność na majątku. Ta cecha odróżnia fundacje od stowarzyszeń, w których istotniejszą rolę pełnią ludzie.
W fundacji nie ma członków. Cele fundacji muszą zaś być społecznie lub gospodarczo użyteczne. Fundacje i stowarzyszenia łączy jednak to, że oba te podmioty prowadzą działalność niezarobkową, zyskują osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego i mogą prowadzić działalność gospodarczą.
Istotą fundacji jest niedochodowość celu, dla którego została ona ustanowiona. To oznacza, że wszelkie dochody fundacji (zarówno z majątku przekazanego przez fundatora, z darowizn, spadków, jak i dochodów z działalności gospodarczej) muszą służyć osiągnięciu celu, jaki sobie stawia fundacja.