Zgodnie z kodeksem cywilnym grunt oddaje się w użytkowanie wieczyste na okres dziewięćdziesięciu dziewięciu lat. Dopuszczalne jest również oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste na okres krótszy, nie mniej jednak niż na czterdzieści lat.

Użytkowanie wieczyste

Użytkownik wieczysty może zażądać przedłużenia użytkowania wieczystego na dalszy okres, to jest od czterdziestu do dziewięćdziesięciu lat w ciągu ostatnich pięciu lat trwania prawa użytkowania wieczystego. Nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może zostać sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu. Ponadto użytkowanie wieczyste może zostać obciążone innymi ograniczonymi prawami rzeczowymi, np. hipoteką, służebnością przechodu czy przejazdu. Obciążenia te wygasają, gdy wygasa prawo użytkowania wieczystego.

Dla umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste oraz dla umowy o przedłużenie użytkowania wieczystego wymagana jest pod rygorem nieważności forma aktu notarialnego.

W użytkowanie wieczyste mogą być oddawane zarówno osobom fizycznym, jak i osobom prawnym grunty Skarbu Państwa położone w granicach administracyjnych miast albo poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków.

Działka zabudowana

Oddanie w użytkowanie wieczystej nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych urządzeń.

Budynki i inne urządzenia wzniesione przez wieczystego użytkownika na gruncie oddanym mu w użytkowanie wieczyste stanowią jego własność. Warto zaznaczyć również, że własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym. W konsekwencji w praktyce niedopuszczalne jest zbycie samego prawa użytkowania wieczystego bez jednoczesnego zbycia tych budynków i urządzeń znajdujących się na gruncie. Niedopuszczalne jest również zbycie tych budynków i urządzeń bez jednoczesnego zbycia użytkowania wieczystego. Zatem żadne z tych praw nie jest i nie może być przedmiotem odrębnego obrotu prawnego.

Wpis do księgi wieczystej

Osoba, której oddano grunt w użytkowanie wieczyste, czy osoba, która nabyła użytkowanie wieczyste w drodze umowy zawartej z dotychczasowym użytkowaniem wieczystym, nabywa to prawo dopiero z chwilą wpisu do księgi wieczystej. Dzieje się tak, bowiem oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczystej, a także przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu do księgi wieczystej. Zatem bez wpisu w księdze wieczystej nie powstanie prawo użytkowania wieczystego ani nie przejdzie ono na kolejnego nabywcę.

W praktyce przyjęło się jednak, że można skutecznie rozporządzać użytkowaniem wieczystym przed dokonaniem wpisu w księdze wieczystej. Z taką sytuacją mamy do czynienia, np. gdy nabywca użytkowania wieczystego zbywa to prawo osobie trzeciej, nie czekając, aż sam zostanie wpisany w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości.

Ważne!

Oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste oraz przeniesienie tego prawa w drodze umowy wymaga wpisu do księgi wieczystej. Bez tego wpisu nie powstanie prawo użytkowania wieczystego ani nie przejdzie ono na kolejnego nabywcę