ORZECZENIE
Burmistrz ustalił warunki zabudowy działki, stanowiącej pas drogowy ulicy, w zakresie realizacji inwestycji polegającej na budowie zjazdu wraz z ciągiem komunikacji pieszej do nieruchomości zabudowanej budynkiem przeznaczonym na przychodnię zdrowia. Jedna ze stron postępowania wyraziła sprzeciw wobec przeznaczenia działki na urządzenie dojazdu do nieruchomości. Twierdziła, że działka została wydzielona jako ciąg komunikacyjny do obsługi innych działek stanowiących jej odrębną własność, odrębną własność jego żony oraz działki będącej ich współwłasnością.
Decyzja burmistrza została doręczona małżonkom na ich wspólny adres i nie była skarżona. Następnie jedno z małżonków zwróciło się do samorządowego kolegium odwoławczego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji jako rażąco naruszającej prawo. Jego zdaniem nieokazanie i niedoręczenie z decyzją o warunkach zabudowy załącznika graficznego przedstawiającego rozgraniczenie działek naruszało prawo. Konsekwencją powinno być stwierdzenie nieważności decyzji.
Kolegium wsparło burmistrza
Samorządowe kolegium odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji. Jego zdaniem, nie ma przepisu, który uzależniałby wydanie decyzji o warunkach zabudowy od zgody właścicieli nieruchomości. Nie ma również obowiązku doręczania stronom załączników graficznych.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący powtórzył zarzut rażącego naruszenia prawa, jednak SKO orzekło o utrzymaniu decyzji burmistrza.
Negatywne skutki społeczne
W skardze do sądu administracyjnego skarżący podtrzymał zarzut nieważności decyzji, wskazując na społecznie negatywne skutki realizacji ciągu pieszo-jezdnego do nieruchomości. Zdaniem WSA stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa może nastąpić jedynie wówczas, gdy organ ustali, że decyzja w sposób oczywisty narusza konkretny przepis, a ponadto jej obowiązywanie wywołuje skutki niemożliwe do zaaprobowania w praworządnym państwie. W konsekwencji więc uchybienia przepisom mające miejsce przy doręczaniu decyzji i jej załączników mogą stanowić wyłącznie podstawę do żądania wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a., a nie podstawę stwierdzenia jej nieważności.
Bez załączników graficznych
Sąd podzielił stanowisko SKO, zgodnie z którym przepisy nie przewidują doręczania stronom załączników graficznych. Jednocześnie, jak podkreślił sąd, może się zdarzyć, że niedoręczenie załącznika musi być zakwalifikowane jako uchybienie mające wpływ na rozstrzygnięcie, to jednak ze względów praktycznych zasada ta może doznawać wyjątków. Decyzje o ustaleniu warunków zabudowy wpływają na interes prawny znacznej liczby podmiotów. W sprawach tych doręczanie każdej stronie załącznika graficznego pozostaje w sprzeczności z zasadami ekonomii postępowania.
Jednocześnie, zdaniem WSA, dla zapewnienia stronom możliwości skontrolowania prawidłowości ustaleń, których wyrazem jest treść załącznika graficznego, organy powinny umożliwić im zapoznanie się z aktami sprawy.
Wyrok WSA w Białymstoku z 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 570/07
Łukasz Sobiech
lukasz.sobiech@infor.pl