Dopłaty, o których mowa w kodeksie spółek handlowych, są formą wewnętrznej pożyczki udzielanej spółce przez jej wspólników w przypadku czasowego pogorszenia jej kondycji finansowej. Mają zazwyczaj jasno określony cel – pokrycie straty lub realizacja konkretnej inwestycji. Jest to dogodna forma finansowania bieżącej działalności gospodarczej spółki, w sytuacji gdy nie można pozyskać niezbędnego kapitału ze źródeł zewnętrznych, chociażby w formie kredytu bankowego. Dopłaty, przekazywane w formie gotówkowej, powiększają majątek spółki, ale nie mają wpływu na podwyższenie kapitału zakładowego.

Kodeks spółek handlowych nie nakłada na wspólników obowiązku wnoszenia dopłat, ale jedynie dopuszcza taką ewentualność. Tego typu zobowiązanie musi być przewidziane w umowie spółki. Oprócz samej możliwości zaistnienia obowiązku wnoszenia dopłat umowa spółki powinna również określać liczbowo ich wysokość w stosunku do udziału. Może to być np. określony procent wartości posiadanego udziału. Dopłaty powinny być nakładane i umieszczane przez wspólników równomiernie w stosunku do ich udziałów. Oznacza to, że wspólnik, który ma większą liczbę udziałów, będzie odpowiednio w większym stopniu obciążony obowiązkiem dopłat. Wysokość i termin uiszczania dopłat określane są za pomocą uchwały wspólników. Tego typu uchwała może być powzięta pisemnie. Wyjątek od tej reguły stanowi sytuacja, kiedy dopłata ma być przeznaczona na pokrycie straty, ponieważ wszystkie tego typu decyzje muszą być podejmowane na zgromadzeniu wspólników.

Po powzięciu uchwały na wspólnikach ciąży obowiązek wniesienia dopłat. Jeżeli wspólnik nie uiścił dopłaty w określonym terminie, zobowiązany jest do zapłaty odsetek ustawowych. Spółka może też pociągnąć wspólnika do odpowiedzialności odszkodowawczej za szkodę powstałą w wyniku zwłoki. Umowa spółki może również zawierać inne sankcje za niespełnienie obowiązku wniesienia dopłaty.