Ustanawiając zastaw rejestrowy, przedsiębiorca może zabezpieczyć swoje wierzytelności na rzeczach ruchomych i zbywalnych prawach majątkowych kontrahenta albo innej osoby, uprawnionej do rozporządzenia przedmiotem obciążonym zastawem. W tym celu powinien zawrzeć umowę o zastaw rejestrowy i wpisać ją do rejestru zastawów, który prowadzi sąd rejonowy, sąd gospodarczy właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby zastawcy (czyli osoby uprawnionej do rozporządzenia przedmiotem zastawu).

Umowa zastawnicza

Umowę zastawniczą o ustanowienie zastawu rejestrowego przedsiębiorca musi sporządzić na piśmie pod rygorem nieważności. Powinien wskazać w niej datę zawarcia umowy, dane zastawnika, zastawcy oraz dłużnika, jeżeli nie jest on zastawcą, przedmiot zastawu oraz wierzytelność zabezpieczoną zastawem. Wierzytelność określi oznaczając stosunek prawny, z którego wierzytelność wynika, oraz najwyższą sumę zabezpieczenia.

Co zabezpiecza zastaw

Zastaw rejestrowy może zabezpieczyć nawet kilka wierzytelności wynikających z umów przysługujących jednemu wierzycielowi, a także wierzytelność przysługującą kilku wierzycielom. W ten sposób zabezpiecza nie tylko samo roszczenie, ale też należne w związku z nim odsetki, roszczenia uboczne wskazane przez strony w umowie zastawniczej oraz koszty zaspokojenia zastawnika, które mieszczą się w sumie wymienionej we wpisie zastawu rejestrowego.

Zastaw rejestrowy można ustanowić na przedmiocie, który zastawca nabędzie w przyszłości, ale wówczas obciążenie nim stanie się skuteczne dopiero w chwili nabycia przedmiotu przez zastawcę.

Dłużnik albo inna osoba, która ma prawo rozporządzać rzeczą obciążoną zastawem rejestrowym, może korzystać z niej, a także dbać o zachowanie jej w stanie niepogorszonym niż wynikający z prawidłowego używania. Natomiast w terminie wyznaczonym przez wierzyciela będącego zastawnikiem powinien umożliwić mu zbadanie stanu obciążonej rzeczy.