Mniej cudzoziemców stara się o ochronę w Polsce

Z tej puli 650 osób złożyło podania po raz pierwszy. Głównymi krajami pochodzenia cudzoziemców starających się o ochronę międzynarodową w Polsce były: Rosja (819 osób), Ukraina (144), Tadżykistan (58), Gruzja i Turcja (po 34).

Warunki nadania statusu uchodźcy spełniało jedynie 169 z nich. Byli to głównie obywatele Turcji (47 osób), Rosji (38) oraz Tadżykistanu (17).

Decyzje negatywne wydano wobec 1 tys. osób. Dotyczyły głównie obywateli Rosji (582 osoby) i Ukrainy (176).

Nieco ponad 730 postępowań zakończyło się umorzeniem. Następuje ono, gdy cudzoziemiec opuścił Polskę, nie czekając na decyzję. Dotyczyło to w zdecydowanej większości obywateli Rosji (581 osób).

Dla porównania, w latach 2019 i 2018 wniosków było po ok. 4 tys. (w ciągu całego roku).

Jak wyjaśnia Jakub Dudziak, rzecznik UdSC, powodów mniejszej ich liczby w tym roku może być wiele, ale zapewne największy wpływ na to miała pandemia i związane z nią ograniczenia w przemieszczaniu się, wprowadzane w wielu państwach. Potwierdzają to analizy Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), z których wynika, że znaczący spadek liczby wniosków o ochronę międzynarodową zanotowano w całej Unii Europejskiej. Przykładowo w maju złożyło je o 84 proc. mniej cudzoziemców niż w styczniu br.

Zobacz także

Odpływ cudzoziemców z ZUS

Niedawno w kwestii ochrony międzynarodowej zapadł niekorzystny dla Polski wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Uznał on bowiem, że Straż Graniczna systemowo łamie prawo, odsyłając na Białoruś uciekinierów proszących o status uchodźcy. Rząd polski musi zapłacić każdemu z nich odszkodowanie (pisaliśmy o tym: Terespolska ciuciubabka. Rachunek po latach, DGP nr 144 z 27 lipca 2020 r.)

Przypomnijmy, że cudzoziemcowi udziela się ochrony międzynarodowej (w formie statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej), jeśli w kraju pochodzenia grozi mu prześladowanie lub rzeczywiste ryzyko utraty życia czy zdrowia.