orzecznictwo
Jeżeli dany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia żądanej informacji publicznej, to powinien o tym fakcie powiadomić wnioskodawcę. Tak, aby poszukujący informacji mógł zwrócić się we właściwe miejsce. Stwierdził tak Naczelny Sąd Administracyjny.
Jeżeli dany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia żądanej informacji publicznej, to powinien o tym fakcie powiadomić wnioskodawcę. Tak, aby poszukujący informacji mógł zwrócić się we właściwe miejsce. Stwierdził tak Naczelny Sąd Administracyjny.
Sprawa dotyczyła wniosku złożonego przez przedsiębiorcę do jednego z niepublicznych szpitali. Chciał on poznać treść umowy zawartej między pewną spółką a szpitalem, która dotyczyła odbioru i przechowywania zwłok. Szpitalna administracja, już po upływie 14-dniowego terminu na udzielenie informacji, poprosiła o sprecyzowanie wniosku. Przedsiębiorca zamiast tego złożył skargę na bezczynność organu.
Rozpoznający sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że do bezczynności doszło i nałożył na szpital grzywnę w wysokości 1000 zł. Sąd stwierdził, że prawdopodobne jest, iż we wskazanym przypadku można było nie udzielić żądanej informacji publicznej (o ile w ogóle była to informacja publiczna – sąd bowiem zajmował się kwestią bezczynności, a nie samej informacji), chociażby ze względu na fakt przetworzonego charakteru informacji oraz brak interesu publicznego wnioskodawcy. W takiej sytuacji jednak podmiot powinien wydać rozstrzygnięcie, w którego uzasadnieniu przedstawiłby swoje stanowisko.
Niezadowolony z rozstrzygnięcia szpital wniósł skargę kasacyjną do NSA. I znów przegrał.
„Z charakteru prawa do informacji publicznej wynika, że podmiot, który nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, również powinien o tym powiadomić wnioskodawcę, ponieważ w ten sposób odpowiada na jego wniosek i pozwala mu na dalsze poszukiwanie pożądanych informacji poprzez zwrócenie się do podmiotu właściwego” ‒ wskazał NSA w uzasadnieniu. I dodał, że ignorowanie wniosku powoduje, że podmiot, który uważa, że nie jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji. Zdaniem sędziów trzeba pamiętać o tym, że prawo dostępu do informacji publicznej jest gwarantowane konstytucyjnie ‒ w art. 61 ust. 1 ustawy zasadniczej. Należy więc zadbać o to, by wnioskujący o udostępnienie informacji obywatele mieli realną możliwość pozyskiwania informacji, a nie jedynie teoretyczną. I aby urealnić ten dostęp, podmioty, które co do zasady mogą dysponować informacjami i być zobowiązane do ich udostępniania, powinny w każdym przypadku braku możliwości zrealizowania żądania poinformować o tym wnioskodawcę.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 2843/19.
Dalszy ciąg materiału pod wideo
Powiązane
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama