Do umów szkoleniowych stosujemy paragraf 470

Wskazany w pytaniu wydatek budżetowy jest związany z wynagrodzeniami za szkolenia dla pracowników urzędu gminy (umowy o dzieło). Umowa o dzieło to umowa nazwana, zdefiniowana w kodeksie cywilnym.

Tamże w art. 627 postanowiono, że przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Niewątpliwie taki wydatek ma prawne uzasadnienie, skoro powiązany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Dlatego proponuję zastosować paragraf 470 klasyfikacji budżetowej. Został on oznaczony w rozporządzeniu jako „Szkolenia pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej”.

W opisie do niego podano zaś, że niezależnie od rodzaju działalności szkoleniowej paragraf ten uwzględnia również wydatki stanowiące wypłatę wynagrodzenia z tytułu umów o dzieło lub umów zleceń, których przedmiotem są szkolenia pracowników. Do kosztów szkoleń należy zaliczyć wszystkie wydatki związane ze szkoleniem, w tym ponoszone koszty dojazdów, zakwaterowania i wyżywienia. Zatem z samego opisu wynika, że wydatki na szkolenia pracowników powinny być ujęte właśnie w paragrafie 470. 

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 351 ze zm.).

Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. ‒ Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.).

Rozporządzenie ministra finansów z 2 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1053 ze zm.).