Sąsiedzi lotnisk nie wznowią postępowania

05.02.2019, 13:05; Aktualizacja: 05.02.2019, 13:39
Trudno się oprzeć wrażeniu, że trybunał, niewątpliwie kierując się dobrem poszkodowanych, albo nie uwzględnił rozbieżności z orzecznictwem Sądu Najwyższego, albo go nie dostrzegł

Trudno się oprzeć wrażeniu, że trybunał, niewątpliwie kierując się dobrem poszkodowanych, albo nie uwzględnił rozbieżności z orzecznictwem Sądu Najwyższego, albo go nie dostrzegłźródło: ShutterStock

Rozbudzona przez TK nadzieja mieszkańców terenów zlokalizowanych w sąsiedztwie stołecznego Okęcia, poznańskich Krzesin, katowickich Pyrzowic czy krakowskich Balic na uzyskanie odszkodowania za zmniejszenie wartości nieruchomości na skutek położenia w obszarach wokół lotnisk może być płonna.

A rtykuł 129 ust. 4 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r. poz. 519 ze zm.) utraci moc 15 marca 2019 r., czyli w terminie wskazanym w wyroku TK z 7 marca 2018 r. (sygn. akt K 2/17). W związku z tym pojawia się pytanie, czy i ewentualnie kiedy osoby, których roszczenia zostały oddalone z powodu ich wygaśnięcia na skutek upływu terminu zawitego, mogą ponownie wystąpić o zapłatę.

Problem niekonstytucyjności regulacji prawnych w tym zakresie był sygnalizowany (m.in. „Trybunał Konstytucyjny w obronie własności” i „Dwuletni termin dochodzenia rekompensat w związku z ochroną środowiska – niekonstytucyjny”, DGP z 8 marca 2018 r.). Ożywa on jednak na nowo wobec zbliżającego się terminu wejścia w życie wyroku TK. Sytuacja wprawia w pewną konsternację, tym większą u tych, którzy zapoznają się z uzasadnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego, w którym uznano, iż art. 129 ust. 4 jest niezgodny z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 konstytucji. Jednocześnie trybunał orzekł, że przepis ten traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (odroczył utratę mocy tego przepisu). Nie jest naszą intencją polemizować z samym rozstrzygnięciem, natomiast ostatnie dwa akapity jego uzasadnienia, a za nimi powstające na jego kanwie poglądy, mogą naszym zdaniem wprowadzać w błąd rzesze osób, które pod rządami tego przepisu wytoczyły – oddalone z uwagi na upływ wskazanego w nim terminu zawitego – powództwa o zapłatę. TK wskazał bowiem, że takie osoby będą mogły wystąpić ze skargą o wznowienie przegranych postępowań po upływie wspomnianego roku od ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw. Pogląd ten nie został przez trybunał rozwinięty i brak jest argumentacji, do której można by się odnieść. Domniemywać można, że TK kierował się poglądem prawnym wyrażanym m.in. w wyrokach TK z 16 lutego 2010 r. (sygn. akt P 16/09) i z 14 lutego 2012 r. (sygn. akt P 17/10), w których przyjął, że gdy ustawodawca zmieni niekonstytucyjne prawo przed upływem terminu odroczenia, to zmiana ta ma swoje źródło w derogacji dokonanej przez ustawodawcę, a nie przez trybunał i wtedy nie znajduje zastosowania podstawa do wznowienia postępowania z art. 190 ust. 4 konstytucji. Poglądowi temu towarzyszy założenie, że racjonalny ustawodawca powinien przed upływem odroczenia terminu wejścia wyroku dokonać odpowiednich zmian, tak by uniknąć skutków wznowienia postępowań. Z poglądem tym jednak trudno się zgodzić.


Pozostało 71% tekstu

Prenumerata wydania cyfrowego

Dziennika Gazety Prawnej
9,80 zł
cena za dwa dostępy
na pierwszy miesiąc,
kolejny miesiąc tylko 79 zł
Oferta autoodnawialna
KUPUJĘ

Pojedyncze wydanie cyfrowe

Dziennika Gazety Prawnej
4,92 zł
Płać:
KUPUJĘ
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Komentarze (1)

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Galerie

Polecane