Garaż jest obiektem budowlanym, którego postawienie wymaga co do zasady uprzedniego uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę (wyrok NSA z 7 listopada 2007 r., II OSK 1443/06, niepubl.). O tym, kiedy wymagane jest pozwolenie na budowę czy zgłoszenie, decyduje treść art. 29 i art. 30 ustawy – Prawo budowlane (dalej ustawa). Z przepisów tych nie wynika, że garaż przenośny zwolniony jest z uzyskania pozwolenia na budowę. Artykuł. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy dopuszcza wprawdzie budowę bez pozwolenia wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2 (łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki). Jednak zgodnie z par. 3 pkt 8 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – garaż nie jest budynkiem gospodarczym. Jest nim natomiast budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia. W zabudowie zagrodowej budynkiem gospodarczym jest także budynek przeznaczony do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych.

Dla obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie ma też znaczenia, że garaż jest przenośny i nie będzie trwale połączony z gruntem. Co prawda ustawa – Prawo budowlane nie wymaga pozwolenia na budowę tzw. obiektów tymczasowych (art. 29 ust. 1 pkt 12). Muszą one jednak spełniać dwa warunki jednocześnie: muszą być niepołączone trwale z gruntem i być przewidziane do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu o zamiarze budowy, nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu (wyrok WSA w Warszawie z 27 października 2009 r., VII SA/Wa 1321/09).

Podstawa prawna

Ustawa z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.).