Władysław T. i jeszcze kilkanaście osób są spadkobiercami Anny T., która była właścicielką nieruchomości położonej w centrum Warszawy. Na podstawie tzw. dekretu o gruntach warszawskich, który wszedł w życie 21 listopada 1945 r., nieruchomość ta przeszła na własność gminy Warszawa, a następnie na własność Skarbu Państwa. W styczniu 1949 r. Anna T. złożyła wniosek o przyznanie jej własności czasowej na podstawie art. 7 dekretu z 1945 r., ale uzyskała decyzję odmowną.

Powołany przez Annę T. przepis stanowił, że dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela, będący w posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezentujące, a jeżeli chodzi o grunty oddane na podstawie obowiązujących przepisów w zarząd i użytkowanie – użytkownicy gruntu, mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym. W październiku 2003 r. prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził wadliwość decyzji odmownej. W tej sytuacji spadkobiercy właścicielki wystąpili do sądu przeciwko Skarbowi Państwa – wojewodzie mazowieckiemu o odszkodowanie na podstawie art. 160 par. 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dzisiaj już nieobowiązującego), które obejmowało także utracone korzyści od 17 października 1997 r., tj. wejścia w życie konstytucji.

Sąd I instancji zasądził dla części powodów po 202 tys. zł z odsetkami, dla pozostałych po 400 tys. zł z odsetkami. Przyznane odszkodowanie obejmowało także utracone korzyści. Tę część wyroku zaskarżył wojewoda mazowiecki, ale sąd II instancji apelację oddalił. Po tym pozwany złożył skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy uwzględnił skargę kasacyjną, uchylił wyrok sądu apelacyjnego i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W ustnym uzasadnieniu powołał się na uchwalę pełnego składu Izby Cywilnej z 31 marca 2011 r. (III CZP 112/10), w której orzeczono, że jeżeli ostateczna wadliwa decyzja administracyjna została wydana przed dniem wejścia w życie konstytucji, odszkodowanie przysługujące na podstawie art. 160 par. 1 k.p.a. nie obejmuje korzyści utraconych wskutek jej wydania, choćby ich utarta nastąpiła po wejściu w życie konstytucji.

SYGN. AKT I CSK 191/10