ORZECZENIE

Spółka E. sprzedawała spółce M. towary, które ta wstawiała do swoich sklepów. W pozwie twierdziła, że spółka M. pobierała od niej inne niż tylko marża handlowa opłaty z tytułu dopuszczenia towarów do sprzedaży, czym naruszyła art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.). Zdaniem skarżącego spółka utrudniała dostęp do rynku. Wystawiała faktury, a następnie potrącała należności z nich z wierzytelnościami, które przysługiwały jej z tytułu sprzedaży towarów. Spółka E. zażądała z tego tytułu zwrotu 707, 7 tys. zł i wystąpiła z tym roszczeniem do sądu.

Liczne obciążenia

Sąd I instancji uwzględnił powództwo. Ustalił, że strony łączył dokument nazwany „potwierdzenie warunków handlowych”, w którym znalazł się zapis o rabatach, bonusie rocznym, budżecie promocyjnym i referencyjnym, wszystko w ustalonych wysokościach. W 2005 roku strony zawarły umowę określającą warunki współpracy handlowej. Pozwana zobowiązała się m.in. do świadczenia usług marketingowych polegających na wprowadzaniu towaru na próbę za wynagrodzeniem i usługi polegającej na wyróżnianiu nowego asortymentu też za wynagrodzeniem. Z tytułu wspólnej polityki handlowej powódka zobowiązana była do płacenia 5,5 proc. rocznych obrotów. Pozwana spółka wystawiała faktury, w których podawała usługi nieświadczone na rzecz powódki. Zawierały one informację o uprawnieniu do dokonania potrącenia w przypadku nieuregulowania płatności w podanym terminie.