Subskrybuj nas na Youtube
Zapisz się na newsletter
Postanowienie Sądu Najwyższego (sygn. akt I KZP 6/09).
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego
" Czy zawarte w treści przepisu art. 22 § 2 k.k. określenie "czynu zabronionego, którego nie usiłowano dokonać" dotyczy jedynie czynu, do którego nakłania podżegacz, przesądzając tym samym, że możliwość zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary bądź odstąpienia od jej wymierzenia ograniczona jest wyłącznie do podżegacza, który swoim zachowaniem wywołał u nakłanianego zamiar popełnienia czynu zabronionego (podżeganie dokonane), choć czynu tego nie usiłowano dokonać i w związku z powyższym nie odnosi się do podżegacza, który po ukończeniu czynności nakłaniania nie wywołał jednak u osoby nakłanianej zamiaru podjęcia określonej czynności (usiłowanie podżegania), a jeśli tak, to czy zakres odpowiedzialności karnej podżegacza, którego czyn pozostał w stadium usiłowania, wyznacza przepis art. 14 § 1 k.k. bądź też czyn o konstrukcji tego rodzaju pozostaje na gruncie obowiązującego kodeksu karnego zachowaniem bezkarnym, jako postać podwójnego rozszerzenia zakresu czynu zabronionego w typie ustawowym? "
Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały.
Uchwała SN (sygn. akt I KZP 4/09).
Wynikające z art. 8 ust. 1d ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.) ograniczenie odpowiedzialności Skarbu Państwa do jednego tytułu spośród wymienionych w art. 8 ust. 1 tej ustawy, oznacza możliwość przyznania odszkodowania i zadośćuczynienia albo z tytułu orzeczenia, którego nieważność stwierdzono, albo też z powodu wydania decyzji o internowaniu w związku z wprowadzeniem w dniu 13 grudnia 1981 r. w Polsce stanu wojennego. W przypadku więcej niż jednego orzeczenia albo decyzji, o których mowa w art. 8 ust. 1, istnieje podstawa do przyznania odszkodowania i zadośćuczynienia za każdy z okresów represji doznanej wskutek jednego z dwóch wskazanych tytułów, przy czym zasądzona suma roszczenia podlega ograniczeniu wynikającemu z art. 8 ust. 1a ustawy.
Postanowienie SN (sygn. akt I KZP 3/09).
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego
" Czy wobec brzmienia przepisu art. 6 i art. 6a ustawy z dnia 29 marca 2007 r. o zmianie ustawy o prokuraturze, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 64, poz. 432 ze zm.) reguła petryfikacji właściwości sądu ma zastosowanie, jeśli po wejściu w życie przepisu art. 6a cytowanej ustawy sąd właściwy w dniu wniesienia aktu oskarżenia jest sądem innego rzędu od sądu, który rozpoczął przewód sądowy przed 27 września 2007 roku? "
Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały.
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego
" Czy zawarte w treści przepisu art. 22 § 2 k.k. określenie "czynu zabronionego, którego nie usiłowano dokonać" dotyczy jedynie czynu, do którego nakłania podżegacz, przesądzając tym samym, że możliwość zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary bądź odstąpienia od jej wymierzenia ograniczona jest wyłącznie do podżegacza, który swoim zachowaniem wywołał u nakłanianego zamiar popełnienia czynu zabronionego (podżeganie dokonane), choć czynu tego nie usiłowano dokonać i w związku z powyższym nie odnosi się do podżegacza, który po ukończeniu czynności nakłaniania nie wywołał jednak u osoby nakłanianej zamiaru podjęcia określonej czynności (usiłowanie podżegania), a jeśli tak, to czy zakres odpowiedzialności karnej podżegacza, którego czyn pozostał w stadium usiłowania, wyznacza przepis art. 14 § 1 k.k. bądź też czyn o konstrukcji tego rodzaju pozostaje na gruncie obowiązującego kodeksu karnego zachowaniem bezkarnym, jako postać podwójnego rozszerzenia zakresu czynu zabronionego w typie ustawowym? "
Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały.
Uchwała SN (sygn. akt I KZP 4/09).
Wynikające z art. 8 ust. 1d ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.) ograniczenie odpowiedzialności Skarbu Państwa do jednego tytułu spośród wymienionych w art. 8 ust. 1 tej ustawy, oznacza możliwość przyznania odszkodowania i zadośćuczynienia albo z tytułu orzeczenia, którego nieważność stwierdzono, albo też z powodu wydania decyzji o internowaniu w związku z wprowadzeniem w dniu 13 grudnia 1981 r. w Polsce stanu wojennego. W przypadku więcej niż jednego orzeczenia albo decyzji, o których mowa w art. 8 ust. 1, istnieje podstawa do przyznania odszkodowania i zadośćuczynienia za każdy z okresów represji doznanej wskutek jednego z dwóch wskazanych tytułów, przy czym zasądzona suma roszczenia podlega ograniczeniu wynikającemu z art. 8 ust. 1a ustawy.
Postanowienie SN (sygn. akt I KZP 3/09).
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego
" Czy wobec brzmienia przepisu art. 6 i art. 6a ustawy z dnia 29 marca 2007 r. o zmianie ustawy o prokuraturze, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 64, poz. 432 ze zm.) reguła petryfikacji właściwości sądu ma zastosowanie, jeśli po wejściu w życie przepisu art. 6a cytowanej ustawy sąd właściwy w dniu wniesienia aktu oskarżenia jest sądem innego rzędu od sądu, który rozpoczął przewód sądowy przed 27 września 2007 roku? "
Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały.
Potwierdź zapis
Sprawdź maila, żeby potwierdzić swój zapis na newsletter. Jeśli nie widzisz wiadomości, sprawdź folder SPAM w swojej skrzynce.
Coś poszło nie tak
Reklama
Reklama
Zobacz
Popularne
Zobacz również
Najnowsze
Reklama
Reklama
Reklama