Zgodnie z ustawą z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych taki projekt programu szczepień musi spełnić określone kryteria. Przede wszystkim trzeba wykazać wpływ na poprawę zdrowia obywateli. Konieczne jest wykazanie skutków następstw choroby lub stanu zdrowia, szczególnie gdy prowadzą one do śmierci, niezdolności do samodzielnej egzystencji lub pracy czy przewlekłej choroby.

– Przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań w sferze profilaktyki i promocji zdrowia konieczne jest przekonanie i udokumentowanie, że są one odpowiedzią na potrzeby społeczności lokalnej – mówi Rafał Rdzawy, kierownik działu programów zdrowotnych w Agencji Oceny Technologii Medycznych. W trakcie seminarium na temat „Innowacje w wakcynologii – ocena dostępności szczepień ochronnych w Polsce”, zorganizowanej przez Fundację Watch Heath Care, która odbyła się w dniach 26 – 27 maja 2011 r., wskazał, że potrzebna jest przy tym diagnoza stanu wyjściowego, w której zostanie ustalone m.in. to, kto i jakie ma problemy zdrowotne oraz jakie czynniki na nie wpływają. Konieczne jest wykazanie, czy te czynniki, które wpływają na stan zdrowia, są zależne od ludzi oraz czy możliwa jest ich modyfikacja.

Zanim program zostanie zaakceptowany, oceniany jest też pod kątem wpływu na poprawę jakości życia bez istotnego wpływu na jego długość. Oceniane są też jego skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo oraz stosunek uzyskiwanych korzyści zdrowotnych do ryzyka zdrowotnego. Brane są pod uwagę również skutki finansowe dla systemu ochrony zdrowia.

Rafał Rdzawy radzi samorządom, by program był skierowany na jeden wybrany problem zdrowotny, dokładnie określony, możliwy do zmierzenia (oszacowania), któremu można zapobiegać u członków wybranej grupy docelowej. Zaznacza też, że w ramach programu powinny być podejmowane działania o udowodnionej skuteczności.

Co musi być w projekcie programu zdrowotnego

Zgłaszając projekt programu do zaopiniowania przez AOTM, należy podać nazwę programu i okres, na jaki jest on planowany. Należy opisać problem zdrowotny, jakiego dotyczy program, i wskazać, jakie cele chce się nim osiągnąć. Konieczne jest wskazanie adresatów programu, w tym oszacowanie, jak dużej grupy populacji może on dotyczyć. Trzeba opisać zasady organizacji programu, w tym m.in. planowane interwencje, kryteria i sposób kwalifikacji uczestników oraz dowody skuteczności planowanych działań. Należy też podać, jakie będą koszty związane z realizacją programu.

Podstawa prawna

Ustawa z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. nr 164, poz. 1027 z późn. zm).