Do kompetencji prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE) należy rozstrzyganie w niektórych sprawach spornych pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi, a także między przedsiębiorstwami a odbiorcami (art. 8 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne). Dotyczy to m.in. odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci, umowy sprzedaży, umowy przesyłowej lub dystrybucyjnej, a także przypadków nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii albo odmowy dostępu do internetowej platformy handlu energią. Kompetencja prezesa URE do rozstrzygania sporów jest jednak ograniczona. W wyroku z 12 września 2003 r. (sygn. akt I CKN 504/01) Sąd Najwyższy wskazał, że przyszły odbiorca energii może w postępowaniu przed prezesem URE domagać się jedynie ustalenia treści przyszłej umowy i w tym zakresie droga sądowego postępowania cywilnego jest wyłączona. Prezes URE nie może natomiast orzekać w sprawach dotyczących umów już zawartych. Nie można zatem dochodzić nakazania zmiany umowy, nawet wtedy, kiedy odbiorcy narzucone zostały uciążliwe warunki umowy. Właściwym organem do rozpoznania tego rodzaju zarzutu jest prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Ponadto prezes URE może rozstrzygać spory jedynie w przypadkach, w których obowiązek zawarcia umowy wynika z ustawy lub z decyzji administracyjnej nakładającej na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek zapewnienia określonych usług na rzecz wskazanego odbiorcy lub odbiorców (wyrok SN z 24 lipca 2002 r., sygn. akt I CKN 944/00). Przykładem jest obowiązek zawarcia przez przedsiębiorstwo umowy przyłączeniowej, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania paliw lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru.

Do wszczęcia postępowania przed prezesem URE konieczne jest wystąpienie przez stronę ze stosownym wnioskiem. Należy w nim sprecyzować żądanie i wskazać drugą stronę sporu.

not. kt