TEZA

Ustalanie zasad korzystania ze stołówki oraz wysokości opłat za posiłki powinno być uregulowane w formie uchwały, która jako akt prawa miejscowego musi być opublikowana w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

STAN FAKTYCZNY

Wójt gminy zarządzeniem ustalił opłatę za świadczenia w zakresie żywienia w gminnym przedszkolu publicznym. W ramach tej opłaty określił stawkę żywieniową i wprowadził tzw. opłatę stałą na miesiąc tytułem kosztów przygotowania posiłków. Wskazał również zasady jej podwyższania i zwolnienia od niej. Zarządzenie to podlegało ogłoszeniu na tablicy ogłoszeń w urzędzie gminy i powyższym przedszkolu. Wojewoda na podstawie art. 93 ustawy o samorządzie gminnym złożył skargę na to zarządzenie, wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. W uzasadnieniu wskazał, m.in. iż kwestionowane zarządzenie zawiera niedopuszczalne regulacje, bowiem w całkowite koszty przygotowania posiłków zostały wliczone koszty osobowe, w tym wynagrodzenie pracowników, koszty ich ubezpieczenia społecznego i pozostałych świadczeń pracowniczych, oraz koszty rzeczowe, do których należą między innymi koszty zakupu energii elektrycznej, gazu ziemnego i wody oraz odprowadzenia ścieków. Wojewódzki sąd administracyjny stwierdził nieważność zarządzenia wójta w sprawie opłat za świadczenia gminnego przedszkola publicznego.

Z UZASADNIENIA

Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty opłaty za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych ustala rada gminy, a w przypadku innych przedszkoli publicznych – organy prowadzące te przedszkola, z uwzględnieniem art. 6 pkt 1 ustawy o systemie oświaty. Przepis ten zawiera upoważnienie ustawowe dla rady gminy do wydania aktu prawa miejscowego w przedmiocie opłat za świadczenia prowadzonych przez gminę przedszkoli publicznych. Trafne jest zatem stanowisko organu nadzoru, iż skoro podstawę prawną wydania kwestionowanego zarządzenia stanowi art. 67a ustawy o systemie oświaty, który zawiera upoważnienie dla organu prowadzącego szkołę (przedszkole) do ustalania zasad korzystania ze stołówki, w tym też wysokości opłat za korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej, to w tym przedmiocie powinna być wydana uchwała rady gminy, a nie zarządzenie. Ocena zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia wymaga ponadto m.in. odpowiedzi na pytanie, jakie koszty wlicza się do opłat za wyżywienie dzieci w takim przedszkolu. Za niepoprawne należy uznać wyszczególnienie w zaskarżonym zarządzeniu opłaty stałej na miesiąc z tytułu kosztów przygotowania posiłków, która zawiera koszty osobowe i rzeczowe.

Ponadto zaskarżone zarządzenie powinno być zaliczone do kategorii aktów prawa miejscowego. Dlatego stosownie do art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie obowiązuje w tym przypadku czasowe ograniczenie (jednoroczne), w ramach którego możliwe jest stwierdzenie jego nieważności. Poza tym akty prawa miejscowego podlegają szczegółowemu trybowi promulgacji. Zaskarżonego zarządzenia nie skierowano jednak do ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Samo to uchybienie stanowiło wystarczającą podstawę do stwierdzenia nieważności całości zaskarżonego zarządzenia.

Wyrok WSA w Gliwicach z 31 marca 2009 r., IV SA/Gl 671/08, Wspólnota 2009/31, str. 42