Do 1 stycznia 2009 r. przedsiębiorcy mogli wynajmować sobie lokale na podstawie umów na czas określony nieprzekraczający dziesięciu lat. Okres ten jednak został przedłużony po wejściu w życie nowelizacji art. 661 kodeksu cywilnego, która pozwoliła przedsiębiorcom wynajmować lokale na czas określony nieprzekraczający 30 lat. Po upływie tego terminu umowa staje się zawarta na czas nieoznaczony. Jeszcze do końca 2008 r. ten okres wynosił tylko dziesięć lat, przez co bywał sztucznie ograniczony w sytuacjach, gdy przedsiębiorcy zależało na znacznie dłuższym korzystaniu z cudzego lokalu.

Rozwiązanie to sprzyja przedsiębiorcom, którym zależy na znacznie dłuższym korzystaniu z cudzego lokalu. Poszukiwanie odpowiedniego lokalu użytkowego, a potem jego modernizacja i przystosowanie do potrzeb prowadzonej firmy wiąże się często z niemałymi kosztami. Do lokalu, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność, przywiązują się też klienci, którzy często przestają korzystać z oferty firmy po przeniesieniu jej do nowej siedziby. Zawarcie umowy na czas oznaczony ułatwia więc oszacowanie opłacalności inwestycji.

Przy oznaczonym czasie trwania najmu zarówno wynajmujący, jak i najemca mogą wypowiedzieć najem z zachowaniem terminów umownych, a w ich braku z zachowaniem terminów ustawowych. Kodeks cywilny przewiduje, że w sytuacji, gdy czynsz jest płatny w odstępach czasu dłuższych niż miesiąc, najem można wypowiedzieć najpóźniej na trzy miesiące naprzód na koniec kwartału kalendarzowego. Z kolei gdy czynsz jest płatny miesięcznie, umowę można wypowiedzieć na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego.

W konsekwencji stosunek najmu zawarty na czas oznaczony jest zdecydowanie trudniej zerwać.

O ile umowy wynajmu lokali pomiędzy przedsiębiorcami mogą być zawierane na czas oznaczony do 30 lat, o tyle sytuacja nie zmieniła się, w przypadku gdy przedsiębiorca decyduje się na wynajem lokalu od osoby nie prowadzącej działalności gospodarczej.

W tym przypadku, zgodnie z obowiązującą do niedawna wszystkich zasadą, najem zawarty na czas dłuższy niż dziesięć lat zmienia się po upływie tego terminu na zawarty na czas nieoznaczony.

Podstawa prawna

● Ustawa z 23 października 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2008 nr 220. poz. 1425).