Jednym z głównych zadań własnych gmin są te, które mają na celu minimalizację ubóstwa, zmniejszanie bezrobocia i zapewnienie mieszkańcom opieki społecznej oraz mieszkań socjalnych.

Osoby w ciężkiej sytuacji życiowej, ubogie oraz zagrożone wykluczeniem społecznym, powinny znaleźć pomoc w ośrodkach pomocy społecznej, klubach i centrach integracji społecznej. W każdej gminie powinny funkcjonować takie instytucje, bo zjawisko wykluczenia społecznego i biedy dotyczy w zasadzie wszystkich gmin polskich, w tym również bogatych miast.

Instytucje pomocy społecznej swoich działań nie powinny jednak koncentrować tylko na świadczeniach z zakresu pomocy społecznej. Ich działania skupiać się powinny także na niwelowaniu przyczyn ubóstwa, na zwalczaniu patologii społecznych, w tym narkomani i alkoholizmu.

Na wszelkiego rodzaju formy zwalczania ubóstwa, w tym wykluczenia społecznego, gmina może otrzymać środki finansowe z unijnych programów operacyjnych 2007–2013. Na podwyższenie kwalifikacji i na zmniejszenie zjawiska wykluczenia społecznego środki można pozyskać m.in. z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki oraz z Regionalnych Programów Operacyjnych.

Na terenach wiejskich samorządy gminne wsparcie w przeciwdziałaniu zjawisku biedy i wykluczenia społecznego mogą otrzymać z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Z kolei budownictwo socjalne wspiera program rządowy, administrowany przez Bank Gospodarstwa Krajowego.

To jest tylko część artykułu, zobacz pełną treść w e-wydaniu Gazety Prawnej.