statystyki

Wyprowadzka w trakcie rewitalizacji. Czy lokator zawsze wróci do tego samego mieszkania?

autor: Jan Kowalczyk, Mariola Wytrykus30.06.2017, 19:00
Blok mieszkalny

Zastosowanie trybu przewidzianego w ustawie o rewitalizacji jest możliwe jedynie w SSR. Jednak takie rozwiązanie przynosi pozytywne skutki wszystkim stronom.źródło: ShutterStock

Ustanowienie na obszarze zdegradowanym specjalnej strefy rewitalizacji pozwala gminie na zastosowanie specjalnego trybu kształtowania relacji z najemcami. Jeżeli jest to niezbędne, muszą oni opuścić wynajęte mieszkanie na czas wykonywania robót budowlanych

Reklama


Rewitalizacja to szansa dla gminy na przeprowadzenie skutecznego procesu pobudzenia i ożywienia zdegradowanych przestrzeni miejskich i przeciwdziałania zjawiskom kryzysowym. Wspólnie ze społecznością lokalną i innymi uczestnikami władze lokalne mogą doprowadzić do zmian jakościowych w przestrzeni miejskiej. Celami rewitalizacji są wzrost aktywności społecznej i gospodarczej, poprawa środowiska zamieszkania oraz ochrona dziedzictwa kulturowego. Dlatego wiele gmin poddaje temu procesowi obszary zabytkowe, szczególnie cenne historycznie, zlokalizowane w centrach miast, o jednocześnie dużym natężeniu negatywnych zjawisk społecznych i gospodarczych. W celu przyspieszenia i ułatwienia przeprowadzenia tego złożonego procesu, w tym prowadzenia prac konserwatorskich i modernizacyjnych w budynkach mieszkalnych, usługowych czy pofabrycznych, wprowadzono w ustawie o rewitalizacji z 9 października 2015 r. (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1023) szczególne uprawnienia dla samorządu gminnego.

Zgodnie z ustawą o rewitalizacji modernizacja mieszkań komunalnych w specjalnej strefie rewitalizacji (SSR) może polegać na:

- podwyższeniu ich standardu,

- wprowadzeniu innych funkcji, w tym społecznych – np. świetlicy podwórkowej, mieszkania chronionego, klubu seniora czy miejsca wspierającego przedsiębiorczość.

Jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia przedsięwzięcia rewitalizacyjnego, lokator jest zobowiązany do opróżnienia wynajętego mieszkania na czas wykonywania robót budowlanych. Co za tym idzie, tryb ten ma szersze zastosowanie, w szczególności w kontekście przedsięwzięć rewitalizacyjnych, które ze swej natury nie powinny ograniczać się jedynie do remontów. Ponadto, jeżeli lokator odmówi opróżnienia lokalu na czas realizacji przedsięwzięć rewitalizacyjnych i przeniesienia się do lokalu zastępczego (który gwarantuje gmina), włodarz jednostki może wystąpić do wojewody z wnioskiem o wydanie decyzji nakazującej opróżnienie lokalu. Postępowanie ma charakter administracyjny, co znacznie ułatwia i przyspiesza proces wyprowadzek niezbędnych do rozpoczęcia prac budowlanych wewnątrz rewitalizowanego obiektu. Od decyzji nakazującej opróżnienie lokalu w terminie 14 dni przysługuje odwołanie do ministra infrastruktury i budownictwa. Zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego zakończenie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W przypadku gdy lokator nadal nie opróżni lokalu, egzekucję obowiązku wynikającego z decyzji prowadzi się na podstawie ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.).

W przypadku trybu przewidzianego w ustawie o rewitalizacji przedmiot najmu co do zasady pozostaje niezmienny, jednak pod warunkiem, że po zakończeniu prac budowlanych lokal wciąż będzie istniał oraz będzie przeznaczony na funkcję mieszkalną. Jeżeli ze względu na przebudowę lokalu (np. połączenie kilku lokali, podzielenie jednego na kilka) lub zmianę funkcji (np. z mieszkania komunalnego na mieszkanie chronione, świetlicę podwórkową itp.) powrót lokatora jest niemożliwy, nie ma możliwości utrzymania stosunku prawnego między gminą a najemcą. Jednak gmina zostaje zobligowana do wynajmu lokatorowi mieszkania w tej samej miejscowości, o powierzchni, wyposażeniu i stanie technicznym równym lub korzystniejszym dla najemcy niż w pierwotnym lokalu.

Ochrona w trybie ustawowym

Dla porównania warto przywołać ustawę z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1610; dalej: u.o.p.l.). Tu stosunek najmu pomiędzy gminą a lokatorem (domyślnie – osobą fizyczną) podlega szczególnym regulacjom, które na pierwszym miejscu stawiają najemcę. Ustawa ogranicza bowiem swobodę w kształtowaniu treści stosunku najmu poprzez:


Pozostało jeszcze 56% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam już kod SMS
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Zapoznaj się z regulaminem i kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Galerie

Wyszukiwarka kancelarii

SzukajDodaj kancelarię

Polecane

Reklama